Archive: 17 września 2017

STUDIUM ORGANISTOWSKIE

Organy

Diecezjalne Studium Organistowskie w Radomiu ul. B. Prusa 6  26-600 Radom przyjmuje kandydatów na kolejny rok nauki 2017/2018

tel. 48  36 56 228

W Studium należy złożyć:

– podanie

– życiorys

– opinia od Księdza Proboszcza

– kserokopia świadectwa ukończonej szkoły

– kserokopia świadectwa szkoły muzycznej (ogniska muzycznego), jeśli do takich kandydat uczęszczał

– dwa zdjęcia

Egzamin wstępny – informacyjny 25 września 2017 r.  godz. 9.00

Uwaga !   Obowiązkowe zajęcia w Diecezjalnym Studium Organistowskim odbywają się każdy poniedziałek i wtorek (rok  I, II)  oraz we  wtorek i środę (rok III, IV, V). Nauka trwa 5 lat.

P.S. Uprzejmie prosimy P.T. Księży Proboszczów o pomoc w wyszukaniu kandydatów na organistów, którzy mogliby uczyć się w naszym Studium, a w przyszłości służyć swoimi umiejętnościami muzycznymi Kościołowi oraz o wywieszenie tego plakatu na tablicy ogłoszeń przy kościele. Dyrektor Diecezjalnego Studium Organistowskiego w Radomiu ks. Wojciech Szary

STUDIA KATECHETYCZNE

teologia-studia

Informacja Wydziału Katechetycznego
Kurii Diecezji Radomskiej o magisterskich i podyplomowych
studiach teologiczno-katechetycznych w Radomiu.

W związku z potrzebą przygotowania osób świeckich i zakonnych do pracy w katechezie szkolnej proponujemy magisterskie oraz podyplomowe studia teologiczno-katechetyczne w Instytucie Teologiczno-Katechetycznym w Radomiu w ramach Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie.

Zajęcia będą odbywały się w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu (ul. Młyńska 23/25), w piątki w godzinach 16.00-19.00 i w soboty w godzinach 9.00-16.00.

Ukończenie magisterskich studiów teologiczno-katechetycznych umożliwia:

– uzyskanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela religii w przedszkolach, szkołach podstawowych oraz szkołach średnich;

– uzupełnienie przygotowania katechetycznego dla absolwentów teologii (np. brakujących przedmiotów katechetycznych oraz praktyk);

– pogłębienie wiedzy teologicznej (dla osób, które nie są zainteresowane uczeniem religii w szkołach).

Spotkanie z kandydatami na studia teologiczne w roku akademickim 2017/2018 odbędzie się w Wydziale Katechetycznym 21 września 2017 r. (czwartek) w godz. 14.00-16.00 oraz 22 września (piątek) w godz. 14.30-16.00.

Kandydaci są zobowiązani do złożenia następujących dokumentów:

  • podanie,
  • ankieta (do pobrania w sekretariacie Wydziału Katechetycznego),
  • życiorys,
  • świadectwo dojrzałości (dyplom ukończenia studiów wyższych dla studiów podyplomowych – oryginał lub odpis),
  • opinia proboszcza z rodzinnej parafii kandydata,
  • zaświadczenie lekarskie,
  • trzy zdjęcia,
  • dokument tożsamości.

Prosimy Księży Proboszczów o zachęcenie w parafii i zgłaszanie osób świeckich i zakonnych, które są zainteresowane podjęciem studiów teologiczno-katechetycznych.

ks. prof. KUL dr hab. Stanisław Łabendowicz Dyrektor Wydziału Katechetycznego Kurii Diecezji Radomskiej

51. ŚWIATOWY DZIEŃ MEDIÓW

MEDIA

Nie lękaj się, bo jestem z tobą (Iz 43, 5)

„Przekazujmy nadzieję i ufność w naszych czasach”

Orędzie na 51. Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu 2017 roku

WPROWADZENIE (autorstwa ks. Tomasza Wasilewskiego)

Papież Franciszek zwraca uwagę, że ponad warstwą faktów i wydarzeń, warstwą informacji dobrych i złych istnieje warstwa głębszego znaczenia. Można ją najpełniej odkryć w świetle Ewangelii Jezusa Chrystusa. Kto patrzy na świat komunikacji społecznej przez „okulary” Ewangelii zdolny jest dostrzec w każdym wydarzeniu, pomimo wielu skandali i wojen, odblask odwiecznego dialogu między Bogiem i człowiekiem, pełnego nadziei. Ta nadziej może stać się podstawą odnowienia sposobu i klimatu naszej wzajemnej komunikacji. Pojawiające się w dokumencie odwołanie do uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego związane jest z faktem, iż w większości krajów Dzień Środków Społecznego Przekazu obchodzony jest właśnie w to liturgiczne wspomnienie.

1 Dostęp do środków przekazu, dzięki rozwojowi technologicznemu, daje wielu osobom możliwość natychmiastowego dzielenia się informacjami i rozpowszechniania ich na szeroką skalę. Wiadomości te mogą być dobre albo złe, prawdziwe lub fałszywe. Już nasi starożytni ojcowie w wierze mówili o ludzkim umyśle jako o kamieniu młyńskim, który jest poruszany przez wodę i nie można go zatrzymać. Jednak ten, kto odpowiada za młyn, może zdecydować, czy mleć w nim pszenicę czy też kąkol. Umysł człowieka jest wciąż w ruchu i nie może zaprzestać mielenia tego, co otrzymuje, ale to do nas należy decyzja, jaki materiał mu dostarczamy (por. JAN KASJAN, List do Leoncjusza Igumena).

2 Chciałbym, aby do tych wszystkich, którzy czy to na płaszczyźnie zawodowej, czy też w relacjach osobistych, codziennie mielą wiele informacji, by dostarczyć pachnący i dobry chleb posilającym się owocami ich przekazu, to orędzie mogło dotrzeć i być dla nich zachętą. Chciałbym zachęcić wszystkich do komunikacji konstruktywnej, która odrzucając uprzedzenia wobec innych, sprzyjałaby kulturze spotkania, dzięki której możemy nauczyć się postrzegania rzeczywistości ze świadomą ufnością.

3 Myślę, że musimy przerwać błędne koło niepokoju i spiralę lęku, będące owocem nawyku koncentrowania uwagi na złych wiadomościach (wojnach, terroryzmie, skandalach i wszelkiego rodzaju ludzkich niepowodzeniach). Oczywiście, nie chodzi o promowanie dezinformacji, w której pomijany byłby dramat cierpienia ani o popadanie w naiwny optymizm, którego nie nadweręża skandal zła. Wręcz przeciwnie chciałbym, abyśmy wszyscy starali się przezwyciężyć to często nas ogarniające uczucie niezadowolenia i zrezygnowania, pogrążające w apatii, rodzące lęki lub wrażenie, że złu nie można postawić granic. Ponadto, w systemie komunikacyjnym, gdzie rządzi logika, w myśl której dobra wiadomość nie chwyta, a zatem nie jest newsem, i gdzie dramat cierpienia oraz tajemnica zła łatwo stają się widowiskiem, można ulec pokusie znieczulenia sumienia lub pogrążenia się w rozpaczy.

4 Chciałbym w związku z tym przyczynić się do poszukiwania otwartego i twórczego stylu komunikacji, który nie będzie nigdy przyznawał złu głównej roli, ale starał się ukazywać możliwe rozwiązania, inspirując w ludziach, którym przekazywane są wiadomości, podejście konstruktywne i odpowiedzialne. Chciałbym zachęcić wszystkich do przedstawiania mężczyznom i kobietom naszych czasów wersji faktów naznaczonej logiką dobrej nowiny.

Dobra wiadomość

5 Życie człowieka nie jest jedynie aseptyczną kroniką wydarzeń, ale dziejami, historią oczekującą, że będzie opowiedziana poprzez wybór klucza interpretacyjnego, zdolnego wyselekcjonować i zebrać najważniejsze dane. Rzeczywistość jako taka nie jest jednoznaczna. Wszystko zależy od spojrzenia, jakim jest obejmowana, od okularów, przez które decydujemy się na nią patrzeć: gdy zmieniamy szkła, rzeczywistość również wygląda inaczej. Co zatem może być punktem wyjścia, aby odczytywać rzeczywistość, patrząc przez właściwe okulary? 

6 Dla nas, chrześcijan, okularami pozwalającymi rozszyfrować rzeczywistość może być jedynie dobra nowina, wychodząc od Dobrej Nowiny par excellence: Ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego (Mk 1,1). Tymi słowami ewangelista Marek rozpoczyna swoje opowiadanie, głosząc dobrą nowinę, odnoszącą się do Jezusa, ale bardziej niż informacją o Jezusie, jest to raczej dobra nowina, którą jest sam Jezus. Czytając stronice Ewangelii, odkrywamy bowiem, że tytuł dzieła odpowiada jego treści, a przede wszystkim, że tą treścią jest osoba Jezusa.

7 Ta dobra nowina, którą jest sam Jezus, jest dobra, nie dlatego, że jest wolna od cierpienia, ale dlatego, że również cierpienie jest przeżywane w szerszych ramach, jako integralna część Jego miłości do Ojca i do ludzkości. W Chrystusie Bóg stał się solidarny z każdą ludzką sytuacją, objawiając nam, że nie jesteśmy sami, ponieważ mamy Ojca, który nigdy nie może zapomnieć o swoich dzieciach. Nie lękaj się, bo jestem z tobą (Iz 43,5): brzmi pocieszające słowo Boga, który zawsze angażuje się w dzieje swego ludu. W Jego umiłowanym Synu ta obietnica Boga – jestem z tobą – posuwa się do przyjęcia całej naszej słabości, aż po umieranie naszą śmiercią. W Nim także ciemność i śmierć stają się miejscem komunii ze Światłem i z Życiem. W ten sposób rodzi się nadzieja dostępna dla wszystkich, właśnie w miejscu, gdzie życie zaznaje goryczy porażki. Jest to nadzieja, która nie zawodzi, ponieważ miłość Boża została rozlana w naszych sercach (por. Rz 5,5), i sprawia, że rozkwita nowe życie, tak jak roślina wyrasta z ziarna, które wpadło w ziemię. W tym świetle każdy nowy dramat zachodzący w dziejach staje się również scenerią możliwej dobrej nowiny, ponieważ miłość potrafi znaleźć drogę bliskości i serca zdolne się wzruszać, oblicza zdolne nie ulegać zniechęceniu, ręce gotowe do budowania.

Ufność w ziarno królestwa

8 Aby nauczyć swoich uczniów i rzesze tej ewangelicznej mentalności i dać im odpowiednie okulary, przez jakie trzeba patrzeć na logikę miłości, która umiera i powstaje z martwych, Jezus odwoływał się do przypowieści, w których królestwo Boże jest często porównywane do ziarna, uwalniającego swoją siłę życiodajną właśnie wówczas, gdy obumiera w ziemi (por. Mk 4,1-34). Posługiwanie się obrazami i metaforami, aby przekazać pokorną moc królestwa nie ma na celu zmniejszenia jego wagi i pilnej konieczności, ale jest miłosierną formą, która zostawia słuchaczowi przestrzeń wolności, aby ją przyjąć i odnieść również do siebie. Ponadto, jest to uprzywilejowany sposób, by wyrazić ogromną godność tajemnicy paschalnej, godząc się, aby to bardziej obrazy niż pojęcia przekazywały paradoksalne piękno nowego życia w Chrystusie, gdzie wrogość i krzyż nie niweczą, ale dokonują Bożego zbawienia, gdzie słabość jest silniejsza od wszelkiej ludzkiej mocy, gdzie niepowodzenie może być wstępem do najwspanialszego spełnienia się wszystkich rzeczy w miłości. Właśnie w ten sposób bowiem dojrzewa i pogłębia się nadzieja królestwa Bożego: Jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie (Mk 4,26-27).

9 Królestwo Boże już jest pośród nas, jak ukryte przed powierzchownym spojrzeniem ziarno, którego rozwój odbywa się w milczeniu. Kto ma oczy, które stały się czyste za sprawą Ducha Świętego, potrafi zobaczyć, że ono kiełkuje i nie pozwala sobie ukraść radości z królestwa z powodu stale obecnego kąkolu.

Horyzonty Ducha

10 Nadzieja budowana na dobrej nowinie, którą jest Jezus, pozwala nam spojrzeć wyżej i kontemplować Go w liturgicznych ramach uroczystości Wniebowstąpienia. Choć wydaje się, że Pan się od nas oddala, to w istocie poszerzają się horyzonty nadziei. Każdy mężczyzna i każda kobieta, w Chrystusie, który podnosi nasze człowieczeństwo aż do nieba, może bowiem z pełną wolnością wejść do Miejsca Świętego przez krew Jezusa. On nam zapoczątkował drogę nową i żywą, przez zasłonę, to jest przez ciało swoje (Hbr 10,19-20). Poprzez moc Ducha Świętego możemy być świadkami i głosicielami nowej ludzkości, odkupionej, aż po krańce ziemi (Dz 1,7-8).

11 Ufność w ziarno królestwa Bożego oraz w logikę paschalną nie może nie kształtować także naszego sposobu komunikowania. Takiej ufności, która czyni nas zdolnymi do działania – w wielu formach, w jakich dokonuje się dziś komunikacja – z przekonaniem, że można zobaczyć i naświetlić dobrą nowinę, obecną w rzeczywistości każdej opowiadanej historii i w obliczu każdej osoby.

12 Ten, kto w wierze daje się prowadzić Duchowi Świętemu, staje się zdolny, by rozeznać w każdym zdarzeniu to, co dzieje się między Bogiem a ludzkością, rozpoznając, że On sam, w dramatycznej scenerii tego świata, tworzy fabułę historii zbawienia. Nić, którą tkana jest ta święta historia, stanowi nadzieja, a tkaczem jest nie kto inny jak Duch Pocieszyciel. Nadzieja jest najbardziej pokorną z cnót, ponieważ pozostaje ukryta w zakamarkach życia, ale jest podobna do zaczynu, który zakwasza całe ciasto. Wzmacniamy ją, odczytując ciągle na nowo Dobrą Nowinę, tę Ewangelię, która była wznawiana w licznych wersjach w życiu świętych, mężczyzn i kobiet, którzy stali się ikonami miłości Boga. Także dzisiaj Duch Święty zasiewa w nas pragnienie królestwa przez wiele żywych kanałów, przez ludzi, którzy pozwalają, by Dobra Nowina prowadziła ich przez dramat historii i są jak latarnie morskie w mroku tego świata, które oświetlają szlak i otwierają nowe drogi ufności i nadziei. FRANCISZEK Watykan, 24 stycznia 2017 roku.

Źródło: © Bollettino (Sala Stampa della Santa Sede)

XXIV NIEDZIELA ZWYKŁA – PRZEBACZENIE 17 IX 2017 R.

przebaczenie

OGŁOSZENIE PO MODLITWIE POWSZECHNEJ: W dzisiejszą trzecią niedzielę miesiąca – przypada w naszej parafii taca gospodarcza. W tym roku przeznaczamy ją na dalsze remonty jakie prowadzimy w kościele dolnym. Na święta Bożego Narodzenia chcemy założyć ekran do wyświetlania pieśni, zakupić figurę MB Fatimskiej z okazji Roku Fatimskiego oraz wykonać ołtarz boczny poświęcony Jezusowi Miłosiernemu. Nagłą potrzebą jest wymiana mechanizmu poruszania dzwonów, które zużyły się na skutek ciągłej ich eksploatacji. Odnowiliśmy również kuranty, które wygrywają pieśni religijne i apel jasnogórski o godz. 21.00. Za wszystkich pomagających w sprawach gospodarczych parafii modlimy się oraz składamy serdeczne Bóg zapłać.

  1. W dzisiejszą niedzielę przypada 51 Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu obchodzony pod hasłem: Przekazujmy nadzieję i ufność w naszych czasach. Z tej okazji papież Franciszek wystosował Orędzie w którym czytamy: Dostęp do środków przekazu, dzięki rozwojowi technologicznemu, daje wielu osobom możliwość natychmiastowego dzielenia się informacjami i rozpowszechniania ich na szeroką skalę. Wiadomości te mogą być dobre albo złe, prawdziwe lub fałszywe. Już nasi starożytni ojcowie mówili o ludzkim umyśle jako o kamieniu młyńskim, który jest poruszany przez wodę i nie można go zatrzymać. Jednak ten, kto odpowiada za młyn, może zdecydować, czy mlećw nim pszenicę czy też kąkol. Umysł człowieka jest wciąż w ruchu i nie może zaprzestać mielenia tego, co otrzymuje, ale to do nas należy decyzja, jaki materiał mu dostarczamy”. Całość Orędzie znajdziemy na stronie internetowej parafii.
  2. Dziś adoracja Najśw. Sakramentu, ze śpiewem litanii do Matki Bożej o godz. 17.30, a na Mszę św. wieczorną zapraszamy młodzież z rodzicami, która w tym roku szkolnym chce przyjąć sakrament bierzmowania. Będą podane szczegółowe informacje oraz zapisy młodzieży na katechizację przygotowującą do przyjęcia bierzmowania.
  3. We wtorek spotkanie rodziców dzieci komunijnych o godz. 17.00 w kościele dolnym.
  4. Za dwa tygodnie w sobotę, 30 września br., będziemy obchodzić Jubileusz 100-lecia pobytu naszych Sióstr ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia w Radomiu. O godz. 11.00 będzie sprawowana Jubileuszowa Msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem bpa Henryka Tomasika, po której będzie wykład poświęcony początkom, stuletniej historii i aktualnej pracy Zgromadzenia w Radomiu. Niech nasza obecność na tej Mszy św. będzie wyrazem wdzięczności za pracę sióstr dla mieszkańców naszego miasta i parafii.
  5. Zachęcamy do lektury tygodnika Gość Niedzielny, w którym warto przeczytać o ciekawej akcji różańcowej, która odbędzie się 7 października, we wspomnienie Matki Bożej Różańcowej i nosi nazwę „Różaniec do granic”
  6. Dziś i przez cały tydzień oraz w następną niedzielę można przy stolikach znajdujących się przy bocznych ołtarzach złożyć podpis na deklaracji „Zatrzymaj Aborcję”. Należy mieć PESEL.
  7. Zapraszamy ministrantów na spotkanie – informacje u ks. Mariusza – opiekuna ministrantów. Spotkanie scholi dzieci w sobotę o godz. 15.00 – opiekuje się Pani Organistka.
  8. Szczegółowe Ogłoszenia Kurii Diecezjalnej dotyczące Studium Organistowskiego i Katechetycznego znajdziemy na tablicy ogłoszeń oraz na naszej stronie internetowej i Facebooku parafialnym.