Archive: 2017

Postanowienia wielkopostne!

wielkipost

Rozpoczynamy czas Wielkiego Postu, czas pokuty i nawrócenia. Czas, w którym bardzo często podejmujemy jakieś wyrzeczenia. „Nie będę jadł słodyczy. Nie będę palił papierosów, pił alkoholu. Ile razy słyszymy takie postanowienie. No dobrze, wyrzeczenie samo w sobie jest dobre, na pewno pozwala nam wyzbyć się pewnych przyzwyczajeń, ale czy to wyrzeczenie przybliża nas do Boga?

Tutaj kwestia jest trochę bardziej skomplikowana. Jeśli podejmujemy jakąś praktykę pokutną, dla samego wyrzeczenia, żeby sprawdzić samego siebie oraz swoją silną wolę, wtedy możemy oddalać się od tego, co ziemskie, ale niezbyt przybliży nas to do Boga. Dlaczego? Będzie to płytkie, niepodparte żadnymi wyższymi motywacjami. Można więc nazwać to wyrzeczenie egoistycznym, skupiamy się w nim wyłącznie na nas samych, nie przekraczamy bariery własnego JA. Poza tym może nawet oddalić od Boga. Bo Pan Bóg jest dla nas siłą, On nam pomaga przemieniać się. Jeśli będziemy liczyć na zwycięstwo tylko dzięki sobie, bez odniesienia do Pana Boga, bez modlitwy o Jego pomoc, to dodatkowo możemy wpaść w pychę.

Każdy z nas ma nad czym pracować. Nikt nie rodzi się święty. Może jestem pokłócony z kimś i nie odzywamy się od kilku lat? Może relacje z małżonkiem, z dziećmi, z rodzicami wymagają poprawy? Może kilka lat nie byłem u spowiedzi bo nie mam odwagi wyznać jakiegoś grzechu sprzed lat? Wielki Post to dobry czas, żeby zaprosić Boga do naszego życia i aby z Jego pomocą pracować i przemieniać to, co jest trudne. On nas wspomoże.

Wróćmy jednak do słodyczy. Można ich nie jeść przez cały post, ze względu na nasz wygląd. Po co? Po to, żeby poprawić swoją sylwetkę, po to, żeby schudnąć i zatroszczyć się o zdrowie. Wiadomo, w jakimś stopniu będzie to dla nas dobre, bo wpłynie to korzystnie na nasz organizm, poprawi się nasza ogólna kondycja, wygląd, samopoczucie… same plusy. Żeby schudnąć mamy cały rok, Wielki Post to coś więcej, musimy pójść o krok dalej. Zatrzymując się tylko na słodyczach możemy też się usprawiedliwić, no bo przecież coś robię. A problem, nad którym powinniśmy pracować, może znajdować się gdzie indziej.

Najpiękniejsze wyrzeczenia są wtedy, kiedy zrezygnujemy z czegoś, żeby przybliżyć się do Boga. Panie Jezu, Ty pościłeś na pustyni przez 40 dni, a ja chcę Cie naśladować, dlatego przez 40 dni nie będę jadł słodyczy. Pragnę wyzbywać się tego co ziemskie, by przybliżyć się do tego, co Boskie. To brzmi lepiej. Tak właśnie powinno być, bo tak jak czytamy, ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, jak wielkie rzeczy przygotował Pan Bóg tym, którzy Go miłują. A kiedy my, z miłości do Pana Boga, pragniemy wyrzec się tego, co daje nam ziemską przyjemność, Bóg to wynagrodzi. Konieczność wyrzeczenia wypowiada także Jezus, kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech mnie naśladuje. I nie chodzi tu tylko o jedzenie cukierków. Zaparcie się samego siebie to cierpliwe znoszenie trudności dnia codziennego. Trwanie przy Bogu pomimo trudności. Jak więc mamy iść za Chrystusem, kiedy nawet dla Niego nie potrafimy zrezygnować z pewnych przyzwyczajeń? Pan Bóg wynagrodzi nasze wyrzeczenia, wystarczy tylko trochę wysiłku.

Te praktyki, o których już wspomniałem, można nazwać  negatywnymi (nie w sensie, jako coś złego, tylko zaniechujące robienie czegoś). Możemy wyróżnić także praktyki pozytywne  (poprzez które postanawiamy wykonywać daną rzecz, narzucić sobie jakieś zadania) Jak to wygląda? Postanawiamy w ciągu Wielkiego Postu wykonywać jakąś czynność, nie musi to wymagać od nas nie wiadomo jakiego zaangażowania, może być to coś najprostszego. Możemy wybierać wszystko, co zbliży nas do Pana Boga.

Dla przykładu: czytając codziennie, w czasie trwania Wielkiego Postu, przez 10 minut Pismo Święte uzyskamy 7 godzin lektury. To już robi wrażenie. A przecież ta chwila w ciągu dnia to nie jest za dużo. Jeśli ktoś chce, może pół godzinny dziennie czytać Biblię, nikt tego nie zabrania. A nawet zachęcamy! Można także odmawiać systematycznie jakąś modlitwę, którą może nie zawsze praktykujemy. Codziennie możemy wykonać jakiś dobry uczynek. Warto zacząć od czegoś niewielkiego a systematycznego. Możliwości jest nieskończenie wiele. Niech zachętą będą dla nas słowa papieża Franciszka: „Mały krok, pośród wielkich ludzkich ograniczeń, może bardziej podobać się Bogu niż poprawne na zewnątrz życie człowieka spędzającego dni bez stawiania czoła poważnym trudnościom”.

Warto jak najlepiej wykorzystać ten szczególny okres w ciągu roku. Niech tegoroczny Wielki Post będzie czasem przemiany naszych złych przyzwyczajeń, przemiany naszego serca, abyśmy przybliżyli się do Boga i do drugiego człowieka. dk. Paweł

 

I NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU – 5 III 2017

INWP-A BIS
  1. Witamy dziś w naszej wspólnocie parafialnej ks. Dariusza i dziękujemy za wygłoszone do nas kazanie o modlitwie i zachęte do korzystania z książeczki do nabożeństwa, której jest autorem.
  2. Dziękujemy wszystkim rodzicom, nauczycielom oraz opiekunom za pomoc w realizacji szkolnych rekolekcji wielkopostnych dla dzieci PSP Nr 5 i 34 oraz za dary rekolekcyjne, które będą przekazane dzieciom w Ukrainie, w parafiach gdzie pracują księża z naszej diecezji.
  3. Dziś Gorzkie Żale o godz. 17.15, a w piątek Droga Krzyżowa o 17.15 – są to nabożeństwa pasyjne, które w okresie Wielkiego Postu zachęcają nas do pokuty i nawrócenia, czyli do metanoi.
  4. Dziś po Mszy św. wieczorem spotkanie lektorów z grona dorosłych i młodzieży.
  5. W tym tygodniu, tygodnik Gość Niedzielny jest poświęcony objawieniom fatimskim.
  6. Dokładnie za miesiąc, w pierwszym tygodniu kwietnia, będą już trwały Misje Parafialne, które przeżyjemy w duchu orędzia fatimskiego i zakończymy ukoronowaniem figury Matki Bożej Fatimskiej koroną przywiezioną z Fatimy. Dokona tego na sumie o godz. 10.00 w Niedzielę Palmową bp Henryk Tomasik. Program misji przekazaliśmy wszystkim uczestnikom nabożeństw w środę popielcową. Jeżeli ktoś go nie posiada, może dziś otrzymać z rąk lektorów przy wyjściu z kościoła.
  7. Misje będą poprzedzone Jerychem „Różańcowym”, które odbędzie się w naszej parafii z 30 na 31 marca /z czwartku na piątek/. Trwać będziemy przed Chrystusem Eucharystycznym całą noc i cały dzień. Na czym polega Jerycho Różańcowe, dlaczego taka nazwa i jaki ma cel wyjaśnimy w przyszłą niedzielę.
  8. W przyszłą niedzielę, która będzie II Niedzielą Wielkiego Postu będzie zbierana do puszek przed kościołem jałmużna wielkopostna na cele misyjne.

Odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych.

Featured Video Play Icon

Zbliża się czas, kiedy dzieci przystąpią do pierwszej komunii świętej. Jest to niezwykle ważny moment nie tylko dla trzecioklasistów, ale też i dla rodziców. Przygotowanie do Pierwszej Spowiedzi i Komunii Świętej obejmuje uczestnictwo dziecka w systematycznej katechezie, niedzielnych Mszach świętych oraz w cyklu nabożeństw.  W niedzielę 5 marca o godz. 11.30 dzieci z Publicznej Szkoły Podstawowej nr 5 i 34, wraz z rodzicami zebrały się w kościele, aby wziąć udział w obrzędzie odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych. W trakcie obrzędu rodzice zapalili świece od paschału, po czym przekazali światło dzieciom i wspominając swój własny chrzest, wyrzekli się grzechu i wyznali wiarę w Jezusa Chrystusa.

 Pierwsza Komunia święta jest wielkim świętem chrześcijańskich rodzin. Zawsze tak było w naszej polskiej tradycji, która od tysiąca lat ukształtowała się na tej ziemi jako tradycja chrześcijańska. Rodzina zawsze była – i nadal pozostaje – tym ludzkim środowiskiem, pierwszym i podstawowym, do którego Bóg przychodzi przez wielkie sakramenty naszej wiary, poczynając od chrztu świętego. Małżonkowie, którzy dają ludzkie życie swoim dzieciom tu, na ziemi, zapraszają do ich serc (…) Dawcę życia wiecznego.

Św. Jan Paweł II, Łódź, 13 czerwca 1987

 

VIII NIEDZIELA ZWYKŁA – 26 II 2017

hand-1171389_1280
  1. Dziś w naszej parafii przeżywamy Dzień Eucharystyczny, zwany Czterdziestogodzinnym Nabożeństwem. Dlatego zamiast kazania, po każdej Mszy św. odbędzie się adoracja Najświętszego Sakramentu. Pragniemy oddać cześć, wyznać wiarę oraz przeprosić za wszystkie grzechy Naszego Pana Jezusa Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie. Ten dzień przeżywamy w ostatnią niedzielę karnawału, przed rozpoczęciem okresu Wielkiego Postu prosząc Boga o dobre i owocne przeżycie tego czasu.
  2. Z tej okazji również dziś nieszpory eucharystyczne o godz. 17.45 oraz rozpoczęcie Tygodnia Modlitw o Trzeźwość Narodu.
  3. W tym tygodniu przypada środa popielcowa. Msze św. z ceremonią posypania głów popiołem, przed południem o godz. 7.00; 8.30; 10.00; 11.30 oraz po południu o godz. 17.00 i 18.00. W Popielec obowiązuje nas post ścisły.
  4. W tym tygodniu w środę, czwartek i piątek odbędą się we wszystkich kościołach Radomia Rekolekcje Wielkopostne dla dzieci ze szkół podstawowych. Dzieci zamiast do szkoły, zapraszamy do kościoła wraz z opiekunami. O pomoc w przeprowadzeniu rekolekcji prosimy również nauczycieli i wychowawców. Będziemy wam bardzo wdzięczni. Spotkania będą dwa razy dziennie w następującym porządku: Przed południem – w środę i czwartek dla dzieci klas od 4-6 o godz. 8.30 i w piątek 8.45. Dla klas od 0-3 w środę o godz. 11.30, w czwartek o godz. 10.00 i w piątek o godz. 8.45. Po południu wspólne spotkanie dla wszystkich w ciągu tych dni o godz. 16.00. Szczegółowy program dzieci otrzymały od katechetów i znajduje się na stronie internetowej parafii oraz w gablocie ogłoszeń.
  5. Rozpoczynając okres Wielkiego Postu warto przypomnieć, aby przeżyć go w duchu pokuty, praktykując to, do czego zachęca nas Jezus: do modlitwy, postu i jałmużny. Częstym słowem wielkopostnym jest: „metanoia”, czyli zachęta do zmiany stylu życia. Papież Franciszek w homilii 23 lutego br. Wprost powiedział: „porzuć podwójne życie i nawróć się”. Ma ono być autentyczne, chrześcijańskie. Sprzyjającą okazją do przemiany życia będą tygodniowe Misje Parafialne od 1 – 9 kwietnia, które przeżyjemy w duchu orędzia fatimskiego i zakończymy ukoronowaniem figury Matki Bożej Fatimskiej koroną przywiezioną z Fatimy. Dokonamy tego w Niedzielę Palmową na sumie o godz. 10.00. Nałożenia korony dokona ks. bp Henryk Tomasik. Program misji będziemy wręczać wszystkim w Popielec.
  6. W każdą niedzielę wielkopostną zapraszamy na Gorzkie Żale, a w piątki na Drogę Krzyżową o godz. 17.15. Podczas Drogi Krzyżowej będą zbierane ofiary na kwiaty i dekorację Grobu Bożego na Wielki Piątek.
  7. W tym tygodniu przypadają dni odnowy duchowej: I czwartek, piątek i sobota miesiąca. We czwartek modlitwa różańcowa w intencji kapłanów, o nowe powołania kapłańskie i do życia konsekrowanego o godz. 17.15 prowadzona przez Margaretki.
  8. W piątek odwiedzimy chorych i będzie okazja do spowiedzi od godz. 17.00.
  9. W sobotę spotkanie Rodziny Różańcowej o godz. 17.00 oraz wspólna modlitwa różańcowa i medytacja pierwszosobotnia.
  10. W sobotę przypada uroczystość św. Kazimierza Królewicza – Patrona diecezji i miasta Radomia. Msza św. odpustowa w Bazylice św. Kazimierza na Zamłyniu o godz. 18.00.
  11. W dniu 8 marca – tydzień po środzie popielcowej – na hali MOSiR-u przy ul. Narutowicza odbędą się jednodniowe rekolekcje prowadzone przez o. Johna Bashoborę, organizowane przez Fundację Eucharystyczny Płomień. Zapisy i informacje znajdziemy na stronie eucharystycznyplomien.pl.
  12. W tygodniku Gość Niedzielny warto przeczytać na czym polega walka duchowa, którą podejmujemy w Wielkim Poście? I czy w ogóle jest ona potrzebna? Ponadto kolejny przed wielkopostny temat, która pokusa z punktu widzenia diabła jest najważniejsza? Tygodnik przypomina również, że w tym roku mija 30. rocznica śmierci sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, założyciela Ruchu Światło-Życie i z tej okazji drukuje świadectwa osób dorosłych, które bardzo dużo zawdzięczają formacji oazowej. Natomiast kino Helios zaprasza na ciekawy film „Zerwany kłos” o błogosławionej Karolinie Kózkównie – dziewczynie ziemi tarnowskiej, która broniąc czystości, została zamordowana przez żołnierza rosyjskiego.
  13. Caritas Diecezji Radomskiej prosi o przekazanie 1% podatku na realizację dzieł miłosierdzia. Więcej informacji na ten temat znajdziemy na stronie internetowej radom.caritas.pl.

 

Rekolekcje Wielkopostne dla dzieci

rekolekcje dla dzieci

W tym tygodniu w środę, czwartek i piątek odbędą się we wszystkich kościołach Radomia Rekolekcje Wielkopostne dla dzieci szkół podstawowych. Dzieci zamiast do szkoły, zapraszamy do kościoła wraz z opiekunami. O pomoc w przeprowadzeniu rekolekcji prosimy również nauczycieli i wychowawców. Będziemy Wam bardzo wdzięczni. Spotkania będą dwa razy dziennie.

„Mama kocha Mama wie najlepiej”

Program rekolekcji szkolnych wielkopostnych dla uczniów PSP NR 5 i 34

W PARAFII MATKI BOŻEJ MIŁOSIERDZIA NA MIŁEJ 1-3 marca 2017 r.

 Środa popielcowa 1 marca 

„Jezus chce się posłużyć tobą, aby ludzie mnie poznali i pokochali.”

830  – Msza Święta dla klas 4-6.

1130 – Msza Święta dla klas 0-3.

1600 – Nabożeństwo dla wszystkich klas i projekcja filmu.

czwartek 2 marca

„Niech ludzie już dłużej nie obrażają Boga grzechami”

   830  – Liturgia Słowa Bożego dla klas 4-6.

1000 – Liturgia Słowa Bożego dla klas 0-3.

1600 – Nabożeństwo Pokutne i Spowiedź dla klas 4-6.

Piątek 3 marca

„Nie trać odwagi. Nigdy cię nie opuszczę”

   845  – Śpiew i przygotowanie do Mszy Świętej.

900 – Msza Święta dla wszystkich klas.

1600 – Droga Krzyżowa dla wszystkich klas.

 ZAPRASZAMY

Witamy diakona Pawła

Paweł-1

W niedzielę 19 lutego 2017 r. diakoni diecezji radomskiej rozpoczynają trzymiesięczną praktykę duszpasterską w wybranych parafiach diecezji radomskiej. W naszej parafii witamy diakona Pawła Męcinę, który pochodzi z parafii św. Mikołaja z Końskich. Człowieka bardzo miłego i sympatycznego. Życzymy Mu miłego pobytu na Miłej z miłymi ludźmi i wspieramy modlitwą oraz życzliwością kapłanów oraz wiernych. Zapraszamy na spotkania grup parafialnych. Dk. Paweł zakończy posługę w naszej parafii 14 maja. Zobacz: seminarium.radom.pl.

Dzień Eucharystyczny w parafii

Najśw. Sakram

W niedzielę 26 II 2017 r., która jest nazwana Zapustną, czyli ostatnią w karnawale przed Wielkim Postem odbywa się w naszej parafii Dzień Eucharystyczny. Dawniej trwał on przez trzy dni i dlatego nazywał się Czterdziestogodzinnym Nabożeństwem. W przyszłą niedzielę każdą Mszę św. będziemy kończyć adoracją Eucharystyczną, czyli adoracją Najświętszego Sakramentu. Przygotowując się do niej warto przeczytać o znaczeniu i pięknie adoracji.

Jednym z ważniejszych źródeł poznawania Jezusa dziś jest adoracja Najświętszego Sakramentu. W czasie adoracji jesteśmy z Nim. Słowo być z (kimś) oznacza przede wszystkim mieć dla niego czas. Kochający się małżonkowie, rodzice i dzieci, przyjaciele pragną jak najczęściej spędzać wspólnie czas, przebywać w swoim towarzystwie, nawet nic nie mówiąc.

Wielkim dramatem dzisiejszego wieku jest brak czasu. Rodzice sądzą, że zastąpią obecność poprzez prezenty, dary materialne. Oblicza się, że dzisiaj jest Polsce pół miliona tzw. eurosierot, dzieci wychowujących się bez miłości rodziców, którzy pracują poza granicami kraju. Skutki emocjonalne i zranienia nie są możliwe do nadrobienia przez całe lata.

Warunkiem życia Jezusem jest przebywanie w Jego obecności, sycenie się Jego osobą, pozwalanie, by zapuszczał w nas swe korzenie (C. M. Martini). W Ewangelii mamy piękny przykład Marii z Betanii, która siedziała u stóp Jezusa w adoracji i przysłuchiwała się Jego słowom i w ten sposób oddawała Mu to, co najważniejsze: otwarte i rozumiejące serce (por. Łk 10, 38-42).

Adoracja jest szczytem modlitwy. W niej łączymy się z boskim źródłem. Proboszcz z Ars mawiał: Gdyby mieszkańcy nieba któregoś dnia przestali adorować Boga, niebo nie byłoby już niebem. A gdyby nieszczęśni potępieńcy w piekle mogli, mimo swoich cierpień, choć przez chwilę adorować Pana, piekło przestałoby być piekłem.

Wbrew pozorom adoracja nie jest prosta ani statyczna. Jest raczej rzeczywistością złożoną, rozwijającą się. Adoracja, można powiedzieć obrazowo, włączona jest w powszechny rozwój człowieka, a zwłaszcza w rozwój transcendentny. Im głębsze poznanie Boga i siebie, tym pełniejsza, owocniejsza i głębsza adoracja. Pamiętam, że w młodości adoracja była dla mnie doświadczeniem trudnym, wymagającym. Obecnie, w miarę starzenia się, coraz chętniej wybieram adorację, zamiast innych form modlitwy.

Adoracja jest intymnym spotkaniem i dialogiem z Bogiem Ojcem, Jezusem Chrystusem i Duchem Świętym, a więc zbliża do Tajemnicy. Myślę, że nasze poznanie Boga i siebie byłoby o wiele głębsze, gdybyśmy nauczyli się częściej zaglądać do kościoła i zatrzymywać na chwilę adoracji, zwłaszcza w sytuacjach zagubienia, samotności, bezradności, problemów. My zwykle a trudnych doświadczeniach szukamy pocieszenia u ludzi, przyjaciół czy bliskich nam osób albo uciekamy w rozrywki: alkohol, telewizję, świat wirtualny.  Zapominamy, że żaden człowiek do końca nie uśmierzy naszego bólu ani nie rozwiąże problemów. Natomiast w czasie adoracji Jezus daje łaskę, siłę oraz pociechę  w trudach i zagubieniu.

Trwanie w obecności Jezusa, adoracja Boga zbliża do ludzi. Miłość do ludzi staje się wtedy głęboka, świadoma, trwała, gdyż opiera się na źródle prawdziwej i absolutnej miłości – na Bogu. Adoracja nie izoluje od ludzi, od świata, nawet od zła. W takiej sytuacji byłaby kolejną formą ucieczki. Przeciwnie, adoracja wychodzi od Boga i prowadzi do realności świata, do ludzi, problemów, cierpienia, zła i pomaga na nie patrzeć w innym świetle – odnowionym sercem i umysłem.

Pięknym świadectwem potwierdzającym tę prawdę jest życie bł. Karola de Foucauld. Po nawróceniu i praktyce życia kontemplacyjnego u Trapistów, Karol tęsknił za bardziej surowym życiem. W Nazarecie, gdzie godzinami adorował Najświętszy Sakrament, odczuł, że jego misją jest żyć Jezusem, jak On: wiele czasu poświęcać na milczącą modlitwę, utrzymywać się z pracy własnych rąk, bez apostolskiej działalności, lecz samym życiem krzyczeć Ewangelię. Ideał ten zrealizował na pustyni w Algierii, najpierw w Beni Abbes, gdzie łączył czas między adorację Najświętszego Sakramentu i służbę ubogim mieszkańcom oazy, a następnie w Tamanrasset, w kraju Tuaregów. Tam również dzielił swój czas między adorację, modlitwę a służbę najuboższym. W Czasie I Wojny Światowej został zamordowany. W pobliżu zwłok znaleziono konsekrowaną Hostię, przed którą się nieustannie modlił, a obok rozsypane notatki wśród których znajdowało się przepisane z Ewangelii św. Jana zdanie: Jeżeli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity (J 12, 24).

Bł. Karol nie doczekał się naśladowców za swego życia. Dziś jednak jego duchowi synowie i córki (Mali Bracia i Małe Siostry) realizują ideał Br. Karola – modlitwy, kontemplacji, adoracji w sercu świata. Żyją we wspólnotach, łącząc adorację z pracą i prostotą życia. Wierzą, że obecność Najświętszego Sakramentu dyskretnie zmienia ludzi i świat.

Joachim Badeni OP wspomina o. Pery’ego, którego poznał na placówce u Berberów w Maroku. O. Pery nie mógł ewangelizować, gdyż prawo koraniczne zabrania tego pod karą śmierci, dlatego cały poświęcał się kontemplacji. Było wielogodzinne wystawienie Najświętszego Sakramentu w monstrancji, Msza święta. Mówił, że ta obecność Boża przygotowuje tę ziemię do ewentualnej ewangelizacji. Najpierw obecność, potem głoszenie.

Spotkanie z Jezusem w czasie adoracji wnosi odpoczynek i pokój wewnętrzny w serca, umacnia, dodaje siły i odwagi do podjęcia trudu życia. Ile razy przeżywałem trudne chwile zmęczenia życiem, niezadowolenia, frustracji, zagubienia i wszedłem na chwilę adoracji do kaplicy, zawsze wychodziłem umocniony i pełen energii do dalszego życia. Adoracja jest świadomością siebie, swego życia i drogą do podjęcia wszystkich wyzwań, jakie niesie życie.

Adoracja uczy tajemnicy. Nie wyjaśnia wszystkiego, nie rozwiązuje w  automatyczny sposób problemów. Nie odsłania również do końca tajemnicy Boga i naszego istnienia. Z adoracji wynosimy raczej wiele twórczych pytań i wątpliwości. Mimo to  wprowadza głęboki wewnętrzny pokój, radość, rodzi zaufanie do Boga, ludzi, własnego życia.

Adoracja jest nie tylko poznawaniem Jezusa, ale również innych i siebie. Dziś zwykle brakuje nam czasu na adorację. W rzeczywistości nie mamy czasu na wiele spraw, ponieważ nie mamy czasu na adorację. Brak czasu na adorację sprawia, że marnujemy go na plotki, obmowy, bezmyślną lekturę, bezsensowne filmy, bezowocną krzątaninę… Adoracja porządkuje całe życie. Nie tylko duchowe, ale również emocjonalne, etyczne, wspólnotowe. Czas poświęcany adoracji sprawia, że codzienne życie staje się stopniowo bardziej zorganizowane, uporządkowane i głębsze.

W jednym ze świadectw Matka Teresa z Kalkuty napisała: W naszym zgromadzeniu miałyśmy zwyczaj urządzać adorację raz w tygodniu przez godzinę; potem w roku 1973 postanowiłyśmy mieć adorację codziennie przez godzinę. Od tej chwili nasza miłość dla Jezusa stała się bardziej pogłębiona, nasza miłość dla innych bardziej wyrozumiała, nasza miłość dla biednych bardziej współczująca, podwoiła się u nas liczba powołań. Bóg pobłogosławił nam licznymi i wspaniałymi powołaniami. Stanisław Biel SJ

VII Niedziela w ciągu roku 19 II 2017

VII

Miłować nieprzyjaciół – oto prawdziwe wyzwanie.

OGŁOSZENIE PO MODLITWIE WIERNYCH: Dziś w trzecią niedzielę miesiąca przypada taca gospodarcza. W sezonie zimowym przeznaczamy ją na ogrzewanie kościoła gazem. Wszystkim darczyńcom składamy serdeczne Bóg zapłać.

  1. Komunikat Biskupa Radomskiego: Drodzy Diecezjanie. Jednym z największych wyzwań, przed jakim stoi Kościół i nasza ojczyzna, jest ochrona trzeźwości. W niedzielę 26 lutego br. rozpocznie się 50. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu. Jest to szczególny czas modlitwy o trzeźwość w naszych rodzinach i wynagradzania Bogu za grzechy pijaństwa. Jubileuszowy Tydzień Modlitw rozpoczyna Narodowy Kongres Trzeźwości, którego hasło brzmi: „Ku trzeźwości Narodu. Odpowiedzialność rodziny, Kościoła, państwa i samorządu”. Jest on wyjątkową szansą na zjednoczenie działań wszystkich Polaków. Każdy z nas może i powinien wnieść osobisty wkład w przygotowanie i przebieg Kongresu poprzez modlitwę, czuwanie nad własną trzeźwością i dawanie świadectwa. Wyjątkowo cennym darem jest dar abstynencji w roku Kongresu Trzeźwości. Niech nasza postawa i zaangażowanie w to dzieło, z pomocą łaski Bożej, przyniesie błogosławione owoce dla Kościoła i całej naszej ojczyzny. Z pasterskim błogosławieństwem: X Henryk Tomasik – Biskup Radomski.
  2. Dziś nabożeństwo różańcowe w intencji misji parafialnych o godz. 17.30.
  3. W środę – 22 lutego – przypada miesięczne nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia o godz. 17.30, a po Mszy św. możliwość ucałowania relikwii św. Faustyny. W tym dniu przypada 86 rocznica wydarzenia, które miało miejsce 22 lutego 1931 roku w Płocku. Siostra Faustyna zobaczyła Pana Jezusa, który kazał jej namalować obraz według wzoru, jaki zobaczyła. Stąd powstał znany obraz Jezusa Miłosiernego. Na pamiątkę tego wydarzenia, każdego 22. dnia miesiąca w naszym kościele odbywa się nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia. W tym roku chcemy również wykonać boczny ołtarz Jezusa Miłosiernego w kościele dolnym.
  4. W tym tygodniu przypada „tłusty czwartek”, który jest zapowiedzią, że w przyszłym tygodniu przypada środa popielcowa i rozpocznie się okres Wielkiego Postu.
  5. W przyszłą niedzielę przypada w naszej parafii Dzień Eucharystyczny, zwany Czterdziestogodzinnym Nabożeństwem. Po każdej Mszy św. odbędzie się adoracja Najświętszego Sakramentu – Jezusa obecnego pod postacią chleba Eucharystycznego.
  6. W dniu 8 marca – tydzień po środzie popielcowej – na hali MOSiR-u przy ul. Narutowicza odbędą się jednodniowe rekolekcje prowadzone przez o. Johna Bashoborę, organizowane przez Fundację Eucharystyczny Płomień. Zapisy na stronie eucharystycznyplomien.pl do 24 lutego.
  7. Od dzisiejszej niedzieli rozpoczyna w naszej parafii praktykę duszpasterską dk. Paweł Męcina, który jest studentem VI Roku studiów w WSD w Radomiu i przygotowuje się do przyjęcia sakramentu kapłaństwa w maju br. Serdecznie Go witamy, życząc miłego pobytu wśród nas. Pochodzi z parafii św. Mikołaja w Końskich. Zobacz: seminarium.radom.pl.
  8. W tygodniku Gość Niedzielny warto przeczytać o specjalnej misji abpa Henryka Hosera, który z woli Stolicy Apostolskiej ma zapoznać się z sytuacją duszpasterską na miejscu domniemanych objawień Matki Bożej w Medziugorju w Hercegowinie, gdzie rocznie przybywa ponad 2,5 mln ludzi.
  9. Caritas Diecezji Radomskiej realizując dzieła miłosierdzia niosąc pomoc potrzebującym, a szczególnie dzieciom, chorym, osobom starszym, bezdomnym, rodzinom wielodzietnym prosi o przekazanie 1% podatku, aby móc lepiej i efektywniej pomagać coraz to większej ilości osób. Więcej informacji na stronie internetowej radom.caritas.pl.

Bóg wybiera prostaczków

widzacy1

Portugalskim ubogim dzieciom Franciszkowi, Hiacyncie i zmarłej niedawno Siostrze Łucji Maryja ukazywała się wiele razy w Fatimie w 1917 roku. Trwały wtedy wyniszczające Europę walki I wojny światowej, na frontach ginęły miliony żołnierzy. W Rosji, po zwycięstwie bolszewików, nastał komunistyczny terror. Walczono z Bogiem i wszelkimi przejawami religijności. Z ust Maryi płynął apel do całej ludzkości, by zerwała z grzechem i nawróciła się do Boga, by mógł zapanować upragniony pokój.

Franciszek Marto urodził się 11 czerwca 1908 roku w wiosce Aljustrel. Jego młodsza siostra przyszła na świat 11 marca 1910 roku. W domu dzieci otrzymały chrześcijańskie wychowanie, codziennie cała rodzina odmawiała różaniec. Dzieci pomagały przy pracy na roli i wypasie owiec.

Dnia 13 maja 1917 roku pastuszki jak zwykle rano poszły paść owce w Cova da Iria (Kotlina Pokoju) w pobliżu wioski Fatima. Razem z nimi była też Łucja. Nagle usłyszały niezwykły szum i błyskawicę na niebie. Gdy się odwróciły na rosnącym niedaleko dębie ujrzały światło i Panią w bieli. Spontanicznie wyciągnęły z kieszeni swoje różańce i zaczęły się wspólnie modlić z Matką Bożą.

Po wspólnej modlitwie rozpoczął się ich niezwykły a zarazem pełen prostoty dialog. Pani powiedział do nich, by się nie bały i że jest z Nieba. Maryja powiedziała im, że jeżeli ludzie się nie nawrócą i nie podejmą czynów pokutnych, świat skazany jest na niechybny koniec. Dzieci obiecały Maryi, że odtąd z jeszcze większą gorliwością modlić się będą na różańcu i wykorzystają każdą okazję, by się umartwić. Matka Boża zaprosiła je na kolejne spotkanie za miesiąc.

Za drugim razem wokół dzieci zgromadziło się ok. 50 osób, bo o wydarzeniu tym było coraz głośniej w całej okolicy. W lipcu niezwykłej wizji towarzyszyło ok. 4 tysięcy ludzi. Tym razem Maryja przekazała im tzw. tajemnicę fatimską. Przede wszystkim dotyczyła ona wizji piekła. Zapowiadała też ogromne szkody, jakie Rosja uczyni w świecie (komunizm!). Ostatnie spotkanie z Maryją fatimskie dzieci przeżyły 13 października 1917 roku. Wtedy towarzyszył im 70- tysięczny tłum, który oglądał cud „tańczącego słońca”.

Najwięcej domysłów wzbudziła „trzecia tajemnica fatimska” powierzona przez Siostrę Łucję Ojcu Świętemu w 1958 roku. W roku 2000 zostało opublikowane i skomentowane jej przesłanie przez ówczesnego Prefekta Kongregacji Nauki Wiary, kard. J. Ratzingera. Jan Paweł II uznał, że zapowiedź o męczeństwie papieża, o którym mówiła trzecia tajemnica, wypełniła się w dniu zamachu na polskiego papieża 13 maja 1981 roku, w dniu, gdy w całym Kościele wspominana jest Matka Boża Fatimska.

Franciszek i Hiacynta usłyszeli pewnego dnia od Maryi, że nie będą długo żyć. Z wielkim spokojem i dojrzałością słuchali zapowiedzi o rychłej ich śmierci i czekającym ich niebie. Mieli ogromną życiową dojrzałość, którą widać na poważnych twarzach dzieci patrzących na nas z fotografii. O Łucji Madonna powiedziała, że Pan Jezus chce, by długo żyła, tak by Maryja była bardziej znana i kochana, a także by mogła uczyć ludzi, jak oddawać cześć Niepokalanemu Sercu Maryi.

Franciszek z zapowiedzi Maryi wyciągnął od razu praktyczny wniosek. Kiedy chodził do szkoły razem z Łucją i Hiacyntą, często mówił im, że on zatrzyma się przez ten czas w kościele, bo jemu nie jest potrzebne, by czytać i pisać, gdyż niedługo umrze. W ten sposób chciał także uniknąć docinków niewierzącego nauczyciela, który wyśmiewał objawienie się Maryi dzieciom.

Podczas Mszy św. beatyfikacyjnej Franciszka i Hiacynty, 13 maja 2000 roku, Jan Paweł II powiedział:

„Powodowana macierzyńską troską, Najświętsza Panna przybyła tutaj, do Fatimy, ażeby zażądać od ludzi, by «nie znieważali więcej Boga, naszego Pana, który dosyć już został znieważony». Przemawia, bo jako Matka boleje, kiedy zagrożony jest los Jej dzieci. Dlatego wzywa pastuszków: «Módlcie się, wiele się módlcie i umartwiajcie się w intencji grzeszników; wiele dusz idzie do piekła, bo nikt nie modli się za nie ani nie umartwia». Mała Hiacynta głęboko odczuwała i przeżywała tę boleść Matki Bożej, heroicznie składając samą siebie w ofierze za grzeszników. Pewnego dnia, kiedy zapadła już razem z Franciszkiem na chorobę, która przykuła ich do łóżka, Maryja Panna odwiedziła ich w domu, jak opowiada sama Hiacynta: «Matka Boża przyszła nas odwiedzić i powiedziała, że już wkrótce wróci, aby zabrać Franciszka do nieba. Mnie zaś zapytała, czy chcę nawrócić jeszcze więcej grzeszników. Odpowiedziałam, że tak». A gdy zbliżała się chwila odejścia Franciszka, Hiacynta poleca mu: «Pozdrów ode mnie serdecznie Naszego Pana i Naszą Panią i powiedz im, że będę cierpiała tyle, ile zechcą, aby nawrócić grzeszników». Hiacynta była tak głęboko poruszona wizją piekła, jaką ujrzała podczas objawienia 13 lipca, że żadne umartwienie ani pokuta nie wydawały się jej zbyt wysoką ceną za zbawienie grzeszników”.

Franciszek umarł podczas epidemii zapalenia oskrzeli pod koniec marca 1919 roku. Hiacynta odeszła do Pana 20 lutego 1920 roku. Dzisiaj są oni naszymi orędownikami w niebie. Uczmy się od nich ukochania modlitwy różańcowej i prostoty serca dziecka, które podtrzymywane miłością Boga, nie kłamie i nie udaje, jest szczere i pełne ufności wobec Boga i ludzi. Marek Wójtowicz SJ

VI Niedziela w ciągu roku 12 II 2017

kazanie-na gorze
  1. Dziś nieszpory niedzielne o godz. 17.45.
  2. Jutro, w poniedziałek – 13-ty dzień miesiąca. Nabożeństwo fatimskie o godz. 17.15 w kościele dolnym.
  3. We wtorek przypada wspomnienie Św. Walentego – biskupa. W tym dniu będziemy się modlić w intencji wszystkich zaręczonych, aby dobrze przygotowali się do przyjęcia sakramentu małżeństwa, który małżonkom otwiera możliwość przyjmowania Komunii Św.
  4. W środę bł. Michała Sopoćki – prezbitera, który był spowiednikiem św. Faustyny i zachęcił ją do redagowania „Dzienniczka”.
  5. W przyszłą niedzielę – III miesiąca – przypada taca gospodarcza.
  6. Wczoraj, obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Chorego. Chorzy, którzy uczestniczyli we Mszy św. o godz. 10.00 otrzymali jako pierwsi z parafian szczegółowy program zbliżających się Misji Parafialnych, które odbędą się w Wielkim Poście, w tygodniu przed niedzielą Palmową. Zostali poproszeni o modlitwę w ich intencji. Program dla wszystkim, będzie dostępny od Środy Popielcowej.
  7. W Gościu Niedzielnym warto również przeczytać artykuł o siostrze Łucji dos Santos – trzeciej wizjonerce fatimskiej. Po jej śmierci w Portugalii ogłoszono dzień żałoby narodowej. To dzięki niej świat usłyszał o Fatimie. To ona otrzymała od Matki Bożej specjalną misję: „zostaniesz dłużej [na ziemi] niż kuzyni, by opowiedzieć ludziom o ratunku dla świata”. Jej kuzyni: Franciszek i Hiacynta zmarli jako dzieci, ona zmarła mając 98 lat. Franciszek i Hiacynta już zostali ogłoszeni przez Kościół błogosławionymi i ich relikwie będą intronizowane w naszym kościele w pierwszym dniu Misji Parafialnych. Natomiast proces beatyfikacyjny siostry Łucji trwa.