Początek Wiadomości

Wiadomości

Bóg wybiera prostaczków

widzacy1

Portugalskim ubogim dzieciom Franciszkowi, Hiacyncie i zmarłej niedawno Siostrze Łucji Maryja ukazywała się wiele razy w Fatimie w 1917 roku. Trwały wtedy wyniszczające Europę walki I wojny światowej, na frontach ginęły miliony żołnierzy. W Rosji, po zwycięstwie bolszewików, nastał komunistyczny terror. Walczono z Bogiem i wszelkimi przejawami religijności. Z ust Maryi płynął apel do całej ludzkości, by zerwała z grzechem i nawróciła się do Boga, by mógł zapanować upragniony pokój.

Franciszek Marto urodził się 11 czerwca 1908 roku w wiosce Aljustrel. Jego młodsza siostra przyszła na świat 11 marca 1910 roku. W domu dzieci otrzymały chrześcijańskie wychowanie, codziennie cała rodzina odmawiała różaniec. Dzieci pomagały przy pracy na roli i wypasie owiec.

Dnia 13 maja 1917 roku pastuszki jak zwykle rano poszły paść owce w Cova da Iria (Kotlina Pokoju) w pobliżu wioski Fatima. Razem z nimi była też Łucja. Nagle usłyszały niezwykły szum i błyskawicę na niebie. Gdy się odwróciły na rosnącym niedaleko dębie ujrzały światło i Panią w bieli. Spontanicznie wyciągnęły z kieszeni swoje różańce i zaczęły się wspólnie modlić z Matką Bożą.

Po wspólnej modlitwie rozpoczął się ich niezwykły a zarazem pełen prostoty dialog. Pani powiedział do nich, by się nie bały i że jest z Nieba. Maryja powiedziała im, że jeżeli ludzie się nie nawrócą i nie podejmą czynów pokutnych, świat skazany jest na niechybny koniec. Dzieci obiecały Maryi, że odtąd z jeszcze większą gorliwością modlić się będą na różańcu i wykorzystają każdą okazję, by się umartwić. Matka Boża zaprosiła je na kolejne spotkanie za miesiąc.

Za drugim razem wokół dzieci zgromadziło się ok. 50 osób, bo o wydarzeniu tym było coraz głośniej w całej okolicy. W lipcu niezwykłej wizji towarzyszyło ok. 4 tysięcy ludzi. Tym razem Maryja przekazała im tzw. tajemnicę fatimską. Przede wszystkim dotyczyła ona wizji piekła. Zapowiadała też ogromne szkody, jakie Rosja uczyni w świecie (komunizm!). Ostatnie spotkanie z Maryją fatimskie dzieci przeżyły 13 października 1917 roku. Wtedy towarzyszył im 70- tysięczny tłum, który oglądał cud „tańczącego słońca”.

Najwięcej domysłów wzbudziła „trzecia tajemnica fatimska” powierzona przez Siostrę Łucję Ojcu Świętemu w 1958 roku. W roku 2000 zostało opublikowane i skomentowane jej przesłanie przez ówczesnego Prefekta Kongregacji Nauki Wiary, kard. J. Ratzingera. Jan Paweł II uznał, że zapowiedź o męczeństwie papieża, o którym mówiła trzecia tajemnica, wypełniła się w dniu zamachu na polskiego papieża 13 maja 1981 roku, w dniu, gdy w całym Kościele wspominana jest Matka Boża Fatimska.

Franciszek i Hiacynta usłyszeli pewnego dnia od Maryi, że nie będą długo żyć. Z wielkim spokojem i dojrzałością słuchali zapowiedzi o rychłej ich śmierci i czekającym ich niebie. Mieli ogromną życiową dojrzałość, którą widać na poważnych twarzach dzieci patrzących na nas z fotografii. O Łucji Madonna powiedziała, że Pan Jezus chce, by długo żyła, tak by Maryja była bardziej znana i kochana, a także by mogła uczyć ludzi, jak oddawać cześć Niepokalanemu Sercu Maryi.

Franciszek z zapowiedzi Maryi wyciągnął od razu praktyczny wniosek. Kiedy chodził do szkoły razem z Łucją i Hiacyntą, często mówił im, że on zatrzyma się przez ten czas w kościele, bo jemu nie jest potrzebne, by czytać i pisać, gdyż niedługo umrze. W ten sposób chciał także uniknąć docinków niewierzącego nauczyciela, który wyśmiewał objawienie się Maryi dzieciom.

Podczas Mszy św. beatyfikacyjnej Franciszka i Hiacynty, 13 maja 2000 roku, Jan Paweł II powiedział:

„Powodowana macierzyńską troską, Najświętsza Panna przybyła tutaj, do Fatimy, ażeby zażądać od ludzi, by «nie znieważali więcej Boga, naszego Pana, który dosyć już został znieważony». Przemawia, bo jako Matka boleje, kiedy zagrożony jest los Jej dzieci. Dlatego wzywa pastuszków: «Módlcie się, wiele się módlcie i umartwiajcie się w intencji grzeszników; wiele dusz idzie do piekła, bo nikt nie modli się za nie ani nie umartwia». Mała Hiacynta głęboko odczuwała i przeżywała tę boleść Matki Bożej, heroicznie składając samą siebie w ofierze za grzeszników. Pewnego dnia, kiedy zapadła już razem z Franciszkiem na chorobę, która przykuła ich do łóżka, Maryja Panna odwiedziła ich w domu, jak opowiada sama Hiacynta: «Matka Boża przyszła nas odwiedzić i powiedziała, że już wkrótce wróci, aby zabrać Franciszka do nieba. Mnie zaś zapytała, czy chcę nawrócić jeszcze więcej grzeszników. Odpowiedziałam, że tak». A gdy zbliżała się chwila odejścia Franciszka, Hiacynta poleca mu: «Pozdrów ode mnie serdecznie Naszego Pana i Naszą Panią i powiedz im, że będę cierpiała tyle, ile zechcą, aby nawrócić grzeszników». Hiacynta była tak głęboko poruszona wizją piekła, jaką ujrzała podczas objawienia 13 lipca, że żadne umartwienie ani pokuta nie wydawały się jej zbyt wysoką ceną za zbawienie grzeszników”.

Franciszek umarł podczas epidemii zapalenia oskrzeli pod koniec marca 1919 roku. Hiacynta odeszła do Pana 20 lutego 1920 roku. Dzisiaj są oni naszymi orędownikami w niebie. Uczmy się od nich ukochania modlitwy różańcowej i prostoty serca dziecka, które podtrzymywane miłością Boga, nie kłamie i nie udaje, jest szczere i pełne ufności wobec Boga i ludzi. Marek Wójtowicz SJ

Koncert kolęd!

4

Już od poniedziałku po niedzieli Chrztu Pańskiego mamy okres zwykły. W wielu kościołach śpiewa się jednak wciąż kolędy, aż do święta Ofiarowania Pańskiego (2 lutego). Jest to pozostałość dawniejszej organizacji roku liturgicznego, zgodnie z którą cykl obchodów misterium Narodzenia Pańskiego zamykał się 2 lutego.W niedzielę 29 stycznia odbył się, w naszym kościele koncert kolęd,w wykonaniu połączonych chórów działających w Radomiu: dziecięcego ze szkoły muzycznej Cantus Angelus, II Liceum imienia Marii Konopnickiej Companella oraz Radomskiej Orkiestry Kameralnej.

Dyrygowała pani Maria Wrzesińska-Siczek, absolwentka Wychowania Muzycznego Uniwersytetu im. Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie oraz Podyplomowego Studium Chórmistrzowskiego Akademii Muzycznej w Bydgoszczy.
 W repertuarze mogliśmy usłyszeć najpiękniejsze polskie kolędy m.in. Gdy się Chrystus rodzi, Nie było miejsca dla Cibie, A wczora z wieczora, czy Do szopy hej pasterze, oraz wiele innych w przepięknym wykonaniu. W galerii mamy kilka zdjęć z koncert.

 

Nowi ministranci!

ministr

Słowo ministrant pochodzi od łacińskiego ministrare, co znaczy służyć. Ministranci służą Bogu, gdy przyczyniają się do tego, by liturgia była piękna. W naszej parafii od 26 grudnia mamy ośmiu nowych ministrantów. Przez ostanie miesiące, w czasie spotkań formacyjnych, uczyli się służby przy ołtarzu. Ks. Prałat na Mszy świętej o 11.30 poświęcił i nałożył kandydatom komże, przez co zostali przyjęci do grona  ministrantów. Cieszymy się z gorliwości jaką wykazywali się w czasie zbiórek. Mamy nadzieję że ta gorliwość nie zgaśnie, ale będzie się przekładała na sumienność i zaangażowanie w piękno liturgii. Ministranci na zakończeni każdej Mszą św. modlą się słowami które realizują potem w swoim życiu:

Spraw Panie, abym uświęcony uczestnictwem w Twych tajemnicach, przez dzień dzisiejszy i całe moje życie, szedł tylko drogą zbawienia, przez Chrystusa Pana naszego.

W galerii jest kilka zdjęć z dzisiejszej uroczystości. A już wkrótce, rozpoczniemy zbiórki dla kandydatów na ministrantów. Informacje i zapisy po każdej Mszy św. w zakrystii. Zapraszamy!

 

Program „KOLĘDY” 2017

koleda

Podczas wizyty duszpasterskiej pragniemy odwiedzić wszystkich parafian, pobłogosławić ich mieszkanie, aby nadchodzący rok był szczęśliwy. Podziękujemy za miłą współpracę i chętnym zaproponujemy udział w życiu grup parafialnych: lektorów, oazy, Caritasu, Żywego Różańca, Liturgicznej Służby Ołtarza – ministrantów czy Rycerzy Kolumba. Podziękujemy za każde dobro okazane na rzecz Kościoła i parafii. Wizyta duszpasterska będzie również okazją spotkania się z osobami starszymi, chorymi, którzy już nie mogą uczęszczać na Mszę św. niedzielną.

Wizyta duszpasterska odbywać się będzie przed południem od godz. 9.00 i po południu od godz. 15.30. Dlatego kancelaria parafialna czynna będzie tylko we czwartki od godz. 16.00 – 18.00. W sprawach nagłych, prosimy zgłosić się bezpośrednio po Mszy św. porannej, o godz. 7.00 lub wieczorem o godz. 18.00 do zakrystii. W wizycie duszpasterskiej wezmą udział wszyscy kapłani z naszej parafii jak również księżą goście i seniorzy. W czasie kolędy, o ile to możliwe, starajmy się być rodzinnie, a mieszkanie wcześniej przygotować. Na stole niech będzie krzyż do ucałowania, woda święcona (można zabrać z kościoła), kropidło, zapalona świeca, Pismo św., z którego w oczekiwaniu na kapłana warto przeczytać jego fragment i na jego temat porozmawiać z duszpasterzem. Dzieci niech pochwalą się zeszytem, który prowadzą na katechezie.

Program wizyty duszpasterskiej znajduje się tutaj!

Obrzędy Wieczerzy Wigilijnej

oplatek

jezus-na-wigiliNa stole nakrytym białym obrusem kładziemy Pismo Święte i opłatek oraz ustawiamy świecę. Jedno miejsce przy stole pozostaje wolne jako znak pamięci o bliskich, którzy nie mogą razem z nami zasiąść do wigilii (np. o zmarłych z rodziny). Wieczerzę wigilijną rozpoczynamy modlitwą. Najlepiej jeśli prowadzi ją ojciec.

W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

ZAPALENIE ŚWIECY:

Ojciec lub matka zapala świecę na stole. Ojciec lub matka: Światło Chrystusa.

Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki. Najstarsze dziecko zapala światełka na choince.

CZYTANIE EWANGELII (Łk 2,1-14)
Ojciec: Ponad dwa tysiące lat temu przyszedł na świat Jezus Chrystus, Syn Boży, oczekiwany Zbawiciel. Opowiada o tym ewangelia św. Łukasza

W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządca Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby dać się zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Jozef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubiona sobie Maryja, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocna nad swoja trzoda. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich „Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielka, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”. I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania”.

Po wysłuchaniu fragmentu ewangelii – kolęda „Bóg się rodzi”.

WSPÓLNA MODLITWA

Ojciec lub matka odmawia prośby, wszyscy odpowiadają: Ciebie prosimy, wysłuchaj nas Panie.
Ojciec lub matka:

Boże, nasz Ojcze, w tej uroczystej godzinie wychwalamy Cię i dziękujemy za noc, w której posłałeś nam swojego Syna Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Zbawiciela i prosimy Cię:

Udziel naszej rodzinie daru miłości, zgody i pokoju. Ciebie prosimy, wysłuchaj nas Panie.

* Obdarz naszych sąsiadów, przyjaciół i znajomych pokojem tej nocy. Ciebie prosimy, wysłuchaj nas Panie.

* Wszystkich opuszczonych, samotnych, chorych, biednych, głodnych na całym świecie pociesz i umocnij Dobrą Nowiną tej świętej nocy.
Ciebie prosimy, wysłuchaj nas Panie.

Naszych zmarłych (wymienić imiona) obdarz szczęściem i światłem Twej chwały. Ciebie prosimy, wysłuchaj nas Panie.

Wszyscy odmawiają „Ojcze nasz”.

Ojciec lub matka: Panie Boże, Ty sprawiłeś, że ta święta noc zajaśniała blaskiem prawdziwej światłości Jednorodzonego Syna Twojego, spraw, abyśmy jaśnieli blaskiem Twego światła w naszym codziennym postępowaniu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

ŁAMANIE SIĘ OPŁATKIEM:

Ojciec lub matka: A teraz w duchu miłości i przebaczenia przełamiemy się opłatkiem – chlebem miłości. Otwierając serca nasze w miłości wzajemnej, otwieramy je na przyjście Pana. Niech On będzie zawsze z nami.

Ojciec pierwszy składa wszystkim życzenia i przełamuje się opłatkiem.

ZWYCZAJE ZWIĄZANE Z NARODZENIEM PAŃSKIM

Wieczerza wigilijna – to uroczysta kolacja. Według tradycji liczba potraw wigilijnych powinno być 12, tyle ilu apostołów i miesięcy w roku. W potrawach powinny być wszystkie płody rolne, aby zapewnić urodzaj w następnym roku. Należy skosztować wszystkich potraw, żeby nie zabrakło którejś na następnej wieczerzy wigilijnej. Do wieczerzy zasiada się z pojawieniem się pierwszej gwiazdki. Przedtem powinno się zapalić świecę, symbol Pana Jezusa, który jest Światłością świata, odczytać fragment Ewangelii według św. Łukasza mówiący o narodzeniu Świętej Dzieciny, i podzielić się z bliskimi opłatkiem.

Opłatek – dzielimy się nim na znak pojednania i pokoju. Dzisiaj jest to już wyłącznie polski zwyczaj. Dzieląc się opłatkiem składamy sobie życzenia dobra wszelakiego, zapominamy o urazach, wybaczamy winy. Starołacińska nazwa opłatka – brachiatellum – kryje w sobie element dzielenia się z potrzebującymi, gotowość do ofiary dla bliźniego.

Wolne miejsce przy stole – jest przeznaczone dla przygodnego gościa; wyraża pamięć o bliskich, którzy nie mogą świąt spędzić z nami, symbolizuje stale obecną przy wigilijnym stole pamięć o zmarłych.

Siano pod obrusem — przypomina ubóstwo groty betlejemskiej i Maryi, która narodzonego Chrystusa na sianie w żłobie.

Choinka – Zwyczaj zagościł u nas całkiem niedawno, bo w XIX wieku. Zwyczaj niemiecki. Symbol życia wiecznego darowanego przez Jezusa Chrystusa. Ozdobione świecami gałązki nawiązują do rajskiego drzewa życia; żywe zielone drzewko symbolizuje Chrystusa — źródło wszelkiego życia. Na szczycie drzewka zawieszano gwiazdę symbolizującą gwiazdę betlejemska, w zawieszanych jabłkach widziano echo biblijnego jabłka Adama i Ewy; papierowe łańcuchy rozpoznawano jako okowy zniewolenia grzechowego czy nawet politycznego (w okresie rozbiorów); oświetlenie choinkowe miałoby wskazywać na Chrystusa, który przyszedł na świat jako „światło dla pogan”.

Wręczanie prezentów – Pomaga rozumieć Jezusa Chrystusa jako największy dar Boga dla świata; wyraża radość i wdzięczność za Bożą hojność. Jak Chrystus jest prezentem Boga dla ludzi, tak i my chcemy stawać się dla innych darem.

Kolędy – układano już w średniowieczu. Nazywano je wówczas kantyczkami lub pastorałkami. Później ustaliła się nazwa „kolęda”, oznaczająca pieśń bożonarodzeniową. Można się doliczyć ponad 500 polskich kolęd.

Pasterka – w Wigilię, o północy w każdym kościele katolickim sprawowana jest uroczysta Msza św. Jest to pamiątka zwiastowania przez aniołów nowiny o narodzeniu Mesjasza, Jezusa Chrystusa.

Rekolekcje Adwentowe

rekoladw

Rozpoczną się w III Niedzielę ADWENTU i w dwa dni następne – razem bardzo ważne TRZY dni! 11 – 13 XII 2016 r.

 Motto „Chrystus przychodzi do mnie – nie przegap szansy”

 NIEDZIELA 11 XII:

Urodziny bez solenizanta są bez sensu”

Msze św. z nauką rekolekcyjną: o godz. 7.00, 8.30, 10.00, 11.30 /dzieci/, 13.00, 13.00 /dolny kościół/, 18.00 /młodzież/

 PONIEDZIAŁEK 12 XII:

Z Maryją czekamy na Chrystusa” – Msze św. z nauką rekolekcyjną: o godz. 6.30, 10.00, 18.00

WTOREK 13 XII: ZAKOŃCZENIE REKOLEKCJI „Idźcie i głoście – doświadczyć radości spotkania
z Bogiem i dzielić się nią” 
 Msze św. z nauką rekolekcyjną: o godz. 6.30, 10.00, 18.00

 Nabożeństwo fatimskie o godz. 17.15

———————————————————————————————————————————————————–

W poniedziałek i we wtorek nabożeństwa:

o godz. 9.30 – modlitwa różańcowa – kościół górny

o godz. 17.30 adoracja Najśw. Sakramentu – kościół górny

Spotkanie adwentowe z dziećmi 12 – 13 XII – o godz. 17.30 w kościele dolnym – kontynuacja rozważań adwentowych „W domu matki”

Spotkanie z młodzieżą w poniedziałek o godz. 19.00 – kościół dolny

SOBOTA 17 XII: – DZIEŃ SPOWIEDZI Od godz. 7.00 – 10.00 i od godz. 14.30 – 18.00. O godz. 10.00 Msza św. dla chorych z sakramentem namaszczenia. ODWIEDZINY CHORYCH od godz.11.00 (tych, których nie odwiedzamy w I piątki miesiąca).

REKOLEKCJE PRZEPROWADZI KS. TOMASZ HERC -PROFESOR WSD W RADOMIU

Odpust parafialny

odpust2

W ciągu roku liturgicznego każda parafia przynajmniej raz przeżywa uroczystość odpustową. W tym dniu w sposób szczególny czci się patrona parafii, czyli są to jakby imieniny parafii. W naszym kościele tym dniem jest 16 listopada. Święto Matki Bożej Miłosierdzia. Najpełniejsze uzasadnienie tego tytułu Maryi współcześnie podaje Święty Jan Paweł II w 9 punkcie encykliki „Dives in misericordia”. Pisze w niej:

Maryja jest najpierw Tą, która w sposób wyjątkowy doświadczyła Bożego miłosierdzia, gdy została zachowana od grzechu pierworodnego i obdarzona pełnią łaski, by stać się Matką Syna Bożego. W czasie Zwiastowania wyraziła zgodę, w Betlejem porodziła Syna Bożego w ludzkim ciele i przez całe życie uczestniczyła w objawianiu przez Niego tajemnicy miłosierdzia Bożego aż po ofiarę, którą złożyła u stóp krzyża. Dlatego Maryja jest Tą, która najpełniej zna tajemnicę Bożego miłosierdzia, wie, ile ono kosztowało i jak wielkie ono jest
Msze św tego dnia będą o godz. 7.00, suma o godz. 10.00 z udziałem księży z dekanatu i wieczorem o godz. 18.00. Podczas sumy zostanie zamknięta Brama Miłosierdzia, a tym samym zakończy się czas zyskiwania łaski odpustu zupełnego związanego z kończącym się Rokiem Miłosierdzia. Modlitwa różańcowa za parafian o godz. 9.30 oraz nieszpory odpustowe o godz. 17.30. W „Odpust parafialny” jest to możliwość uzyskania odpustu zupełnego za nawiedzenie kościoła naszej parafii przy spełnieniu pozostałych warunków (stan łaski uświęcającej, modlitwa w intencjach Ojca Świętego, brak przywiązania do grzechu). Korzystajmy z tego wielkiego daru łaski.

Rejonowy Dzień Wspólnoty

foska

W dniu 22.10.2016 w Parafii Matki Bożej Miłosierdzia odbył się Rejonowy Dzień Wspólnoty Rejonu Północ.Uczestniczyło ok 190 osób, w tym liczna grupa młodzieży i dzieci oraz rodzin Domowego Kościoła gałęzi Ruchu Światło-Życie wraz z moderatorami grup, na czele z ks.Mariuszem Chamerskim Moderatorem Rejonowym.

Tematem spotkania było hasło „miłosierni niosą ewangelię”. Mszy Świętej przewodniczył Prałat ks.dr Wiesław Taraska, a słowo wygłosił moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie ks.dr Grzegorz Lipiec,który wspomniał o patronie dnia dzisiejszego św.Janie Pawle II- orędowniku Miłosierdzia Bożego, który pokazał nam , że żyć ewangelią na co dzień to miłosierdzie które pociąga innych.Zachęcał nas do miłosierdzia na co dzień,aby młodzi byli miłosierni dla rodziców, a starsi np. dla sąsiadów których nie zauważają w codziennym tempie życia.
Dni Wspólnoty to rekolekcje w pigułce,czas przeznaczony dla Pana Boga, którego nigdy za dużo.Szczególnie cenny dla tych którzy nie mogą skorzystać z rekolekcji tygodniowych czy Oazy 14-dniowej.
Zachęcamy wszystkich którzy dotychczas nie zetknęli się z ruchem oazy młodzieżowej lub rodzin Domowego Kościoła aby skorzystali z propozycji i doświadczyli radości wspólnoty a pośród niej żywego Jezusa Chrystusa – to propozycja  nie do odrzucenia.

Marzena i Paweł Sołtyk
                                                                                                                 animatorzy Kręgu DK

Z wizytą u Matki Bożej Fatimskiej.

DCIM100MEDIADJI_0104.JPG

Sobota i niedziela upłynęły nam na pielgrzymim szlaku . Wraz z grupą 47 osób pielgrzymowaliśmy do Matki bożej Fatimskiej w Zakopanem na Krzeptówkach. W godzinach przedpołudniowych w sobotę dotarliśmy do Wadowic zwiedziliśmy Muzeum Dom Rodzinny Ojca Św. Jana Pawła II. Mogliśmy choć na chwilę przenieś się w czasy młodości naszego Wielkiego Rodaka.  Około 1 200 m2 powierzchni wystawienniczej na czterech kondygnacjach budynku podzielono na szesnaście stref, które prowadzą śladami życia Karola Wojtyły – Jana Pawła II. Najważniejszą strefą – sercem Muzeum – jest Mieszkanie Wojtyłów, w którym Karol przyszedł na świat i przeżył 18 lat. Muzeum jest piękne i nowoczesne to wspaniała lekcja historii i kształtowania się duchowości Papieża Polaka. Po Wadowicach udaliśmy się do  Sanktuarium Matki Bożej w Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie uczestniczyliśmy we Mszy Świętej i mieliśmy możliwość zwiedzenia Sanktuarium. Kalwaria to tętniące miejsce kultu. Pielgrzymów, których liczba sięga miliona rocznie, przyciągają nabożeństwa dróżkowe na Dróżkach Pana Jezusa i Dróżkach Matki Bożej, oraz Cudowny Obraz Maryi Kalwaryskiej. Przed nami została jeszcze droga do Zakopanego. Po dotarciu na miejsce czekała nas kolacja przy góralskiej muzyce. Piękna muzyka góralska do dziś towarzyszy góralom w domu, w karczmie, umila życie a także sprawia radość swoim wesołym brzmieniem. Serdecznie dziękujemy za miłą gościnę w „Danielce” która mieści się w  jednej z piękniejszych części Zakopanego – na Pardałówce. Dzień drugi niedziela to czas zwiedzania Zakopanego i okolic. Byliśmy w Pustelni Świętego Brata Alberta na Kalatówkach, z kaplicą Świętego Krzyża i w Zakopanem. Ok. godz. 13.00 dotarliśmy do celu naszej pielgrzymki do Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej. Dnia 7 czerwca 1997 r. Sanktuarium odwiedził Ojciec Święty i wypowiedział takie słowa:

 „Drodzy Bracia i Siostry! Wasze sanktuarium na Krzeptówkach jest mi szczególnie bliskie i drogie. (…) Z historią tego sanktuarium łączy się także wydarzenie , które miało miejsce na placu św. Piotra 13 maja 1981. (…) Wiem, że gromadziliście się (…) w kaplicy Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach, aby odmawiać różaniec i modlić się o zdrowie i siły dla mnie. Wtedy też narodził się plan wybudowania w tym miejscu, u podnóża Giewontu, sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej jako wotum dziękczynnego za uratowanie mojego życia.”
Dziękowaliśmy i my Matce Bożej za wszelkie łaski i dobro powierzając Jej nasze sprawy i intencje. Zaprosiliśmy Księży Pallotynów na nasze Misje Parafialne, które będziemy przezywać w kwietniu przyszłego roku. Po Mszy św. i osobistej modlitwie nadszedł czas powrotu. Serdecznie dziękujemy wszystkim tym którzy spędzili z Nami ten czas. Pielgrzymujący chcieliśmy podziękować Bogu jego dobroć miłosierdzie, za każdą spełnioną prośbę i wstawiennictwo Bożej Matki. Mamy nadzieję że te wspólnie spędzone chwile przyniosą w naszy życiu ale i w życiu naszej parafii błogosławione owoce. Zachęcamy do obejrzenia zdjęć w galerii, a wkrótce pojawi się krótki film.

 

„Dzieło Nowego Tysiąclecia”

dp

W dniu 9 października w całej Polsce obchodziliśmy XVI Dzień Papieski pod hasłem „Jan Paweł II – bądźcie świadkami miłosierdzia”. Z tej Nasza Parafia oraz Szkoła Podstawowa nr 34 w Radomiu zorganizowała w poniedziałek przy Kościele Garnizonowym zbiórkę na „żywy pomnik” Jana Pawła II. Uczniowie naszej szkoły przeprowadzali zbiórki do puszek na rzecz Fundacji, oraz czytali fragmenty wypowiedzi, homilii, przemówień papieskich.

We wtorek, 4 października, podczas 374 Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski podjęto decyzję o wyborze ks. Dariusza Kowalczyka na stanowisko Przewodniczącego Zarządu Fundacji. Ks. Dariusz był w naszej szkole przez pewien czas katechetą, gratulujemy i życzymy wiele satysfakcji z podejmowanych działań.
 Chcemy bardzo gorąco podziękować tym wszystkim którzy umożliwili nam i pomagali w zbiórce; Dyrekcji, Katechetom, Nauczycielom, Samorządowi Uczniowskiemu i wsrzytkim młodym Wolontariuszom zaangażowanym w zbiórkę. Zebrane w ten sposób środki przeznaczone są na fundusz stypendialny Fundacji, która przyznaje stypendia uzdolnionym młodym ludziom pochodzącym z wiosek i małych miast.