Początek Wiadomości

Wiadomości

Papież pobłogosławił 29 VIII 2018 r. wyjątkową monstrancję

Monstrancja

Papież pobłogosławił 29 VIII 2018 r. wyjątkową monstrancję z Polski. Wykonano ją zgodnie z wizją św. Maksymiliana Kolbe

Ojciec Święty Franciszek, przed audiencją generalną, pobłogosławił Ołtarz Adoracji „Gwiazda Niepokalanej” do Kaplicy Adoracji w Światowym Centrum Modlitwy o Pokój w Niepokalanowie. 

Tuż przed audiencją generalną, Ojciec Święty Franciszek pobłogosławił Ołtarz Adoracji „Gwiazda Niepokalanej”, który stanie w Kaplicy Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu w Światowym Centrum Modlitwy o Pokój, w Bazylice Niepokalanej Wszechpośredniczki Łask w Niepokalanowie.

Po błogosławieństwie ołtarz wyruszył w drogę powrotną do Niepokalanowa, gdzie już 1 września, będą mogli zobaczyć go pielgrzymi z kraju i zagranicy, podczas inauguracji Światowego Centrum Modlitwy o Pokój.

Podczas audiencji generalnej na Placu Świętego Piotra, Ojciec Święty Franciszek przekazał również szczególne pozdrowienia i przesłanie dla Ojców Franciszkanów z Niepokalanowa oraz pielgrzymów z Polski:

„Witam serdecznie pielgrzymów polskich. (…) Dzisiaj szczególnie pozdrawiam Stowarzyszenie Communità Regina della Pace z Radomia i Ojców Franciszkanów z Niepokalanowa. Na ich prośbę pobłogosławiłem przed audiencją Ołtarz Adoracji Eucharystii, nazwany „Gwiazda Niepokalanej”. Zostanie on umieszczony w Sanktuarium w Niepokalanowie, które staje się ósmym Międzynarodowym Centrum Modlitwy o Pokój. Adorując Chrystusa zgodnie z duchowym pragnieniem św. Maksymiliana Kolbego, wypraszajcie pokój dla waszych rodzin, Ojczyzny, Europy i całego świata. Wam i waszym bliskim z serca błogosławię.”

Inauguracja Światowego Centrum Modlitwy o Pokój w Niepokalanowie odbędzie się 1 września 2018 roku, o godzinie 12:00.  Uroczystej Mszy Świętej przewodniczyć będzie Ks. Abp. Salvatore Pennacchio, Nuncjusz Apostolski w Polsce. Homilię wygłosi Jego Ekscelencja Abp. Stanisław Gądecki, Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. Po Mszy Świętej, nastąpi poświęcenie Kaplicy Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu. Następnie, zostanie ona otwarta dla pielgrzymów i rozpocznie się wieczysta adoracja.

Wierni, którzy chcą uczestniczyć w tym niezwykłym wydarzeniu, mogą rejestrować się na stronie www.kaplica.niepokalanow.pl, przez zakładkę „Uroczystość Inauguracji”.

Uroczystość Inauguracji Światowego Centrum Modlitwy o Pokój w Niepokalanowie została objęta Patronatem Narodowym Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy w Stulecie Odzyskania Niepodległości. Patronat honorowy objęli także Jego Ekscelencja Ksiądz Arcybiskup Stanisław Gądecki, Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, Jego Eminencja Ksiądz Kardynał Kazimierz Nycz, Metropolita Warszawski, Ojciec Wiesław Pyzio, Prowincjał Ojców Franciszkanów Prowincji Matki Bożej Niepokalanej w Polsce oraz Ojciec Grzegorz Maria Szymanik, Gwardian Klasztoru w Niepokalanowie.

Światowe Centra Modlitwy o Pokój (12 Gwiazd w Koronie Maryi Królowej Pokoju) powstały dotychczas w Betlejem w Izraelu, Oziornoje w Kazachstanie, Medjugorie w Bośni i Hercegowinie, Jamusukro na Wybrzeżu Kości Słoniowej, Namyang w Korei Południowej i Kibeho w Rwandzie. Siódme Centrum powstaje w Dagupan na Filipinach. Niepokalanów jest ósmym Centrum. Zobacz Deon.pl

 

 

 

 

100 DNI WOLNOŚCI NA 100-LECIE NIEPODLEGŁOŚCI POLSKI

abstynencja

100 dni trzeźwości na 100-lecie niepodległości zaproponowali na Jasnej Górze uczestnicy Pielgrzymki Apostolstwa Trzeźwości. Jest wielkie wołanie do Boga o uwolnienie Polski z pijaństwa. Polacy wciąż piją zbyt dużo i zbyt intensywnie, a dramat alkoholizmu dotyczy nawet kilku milionów obywateli.

Jasnogórskie spotkanie wpisuje się w realizowany w kraju Narodowy Program Trzeźwości. Jak podkreślił bp Tadeusz Bronakowski, przewodniczący Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości jego celem jest zmniejszenie spożycia alkoholu, skali i akceptacji dla upijania się oraz podniesienie do 21 lat wieku inicjacji alkoholowej.

„Od pierwszej soboty sierpnia do 11 listopada mija dokładnie sto dni. Proponujemy rodakom sto dni całkowitej abstynencji na stulecie niepodległości. To jest taki test dla każdej, każdego z nas, czy jesteśmy naprawdę w stanie ponieść jakąś ofiarę, aby zatroszczyć się o prawdziwą, wewnętrzną wolność”

ZAPROSZENIE BPA H. TOMASIKA DO PIELGRZYMOWANIA

pielgrzymka-do-łagiewnik-20181P6A2166-1024x682

Zaproszenie do udziału w Pieszej Pielgrzymce na Jasną Górę w 2018 r.

W dniu 6 sierpnia 2018 roku wyruszy na trasę do Częstochowy 40. Piesza Pielgrzymka Diecezji Radomskiej na Jasną Górę.

Pielgrzymowanie jest wpisane w historię człowieka i całego Ludu Bożego. Przypomina nam o tym, że całe życie człowieka jest pielgrzymowaniem do celu wyznaczonego przez Boga – Stwórcę.

Abraham, „ojciec naszej wiary”, posłuszny Bożemu poleceniu, podejmuje pielgrzymowanie do ziemi wskazanej przez Pana Boga. Podczas tej pielgrzymki buduje ołtarz i składa ofiarę dziękczynną. Pięknym wzorem pielgrzymowania jest Najświętsza Maryja Panna: „W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę” (Łk 1,39-40).

Człowiek wiary odpowiada na Boże zaproszenia uświęcając także czas i przestrzeń. Jedną z form takiego uświęcania jest pielgrzymowanie.

Pielgrzymka to czas refleksji, modlitwy i ofiary. Pielgrzymka – to „rekolekcje w drodze”. W tym roku treścią naszych rozważań będą prawdy zawiązane z tematem: „Zostaliśmy napełnieni Duchem Świętym”. Dziękując za odzyskanie wolności będziemy modlić się w intencji naszej Ojczyzny. Naszym przewodnikiem będzie Patron roku duszpasterskiego – Św. Stanisław Kostka.

Dziękuję Kierownictwu Pielgrzymki, Duszpasterzom oraz ich Współpracownikom za przygotowanie naszej Pielgrzymki na Jasną Górę. Serdecznie zapraszam Was, Drodzy Siostry i Bracia do udziału w Pielgrzymce. W szczególny sposób zapraszam młodzież do włączenia się w przygotowanie i przeżycie „rekolekcji w drodze”. Wszystkich pątników proszę o tworzenie atmosfery braterskiej współpracy w duchu rozmodlenia i ofiary.

Na trud pielgrzymowania z serca błogosławię. Bp. Henryk Tomasik

NABOŻEŃSTWO DO NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA

Serce

W czerwcu oraz w pierwsze niedzielę miesiąca odbywa się nabożeństwo do Najśw. Serca Pana Jezusa o godz. 17.30

„Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi i nie oszczędziło siebie”

Serce Jezusa  jest pełnią wszystkich cnót, schronieniem sprawiedliwości i miłości; sanktuarium ,w którym zamknięte są wszystkie skarby mądrości , świętości i łaski; cierpliwe i miłosierne; źródło życia i świętości; pokryte obelgami.

Aby okazać swoją miłość do każdego z nas i pobudzić nas do miłości, Jezus, w swym wyjątkowym objawieniu, ukazał swoje serce jako symbol miłości, aby było dla nas mocnym bodźcem, który skłoniłby nas do odpowiedzi na Jego miłość. „Ukazał mi – pisze św. Małgorzata Maria Alacoque – że Jego gorącym pragnieniem jest to, by był miłowany przez ludzi… podał mi myśl, by ukazać ludziom Jego Serce”.

Celem kultu Najświętszego Serca Jezusowego jest rozpalenie i wzrost naszej miłości do Jezusa oraz wynagrodzenie obelg, jakie Mu zostały zadane. W ten sposób zostaliśmy wprowadzeni w sedno objawienia chrześcijańskiego, które polega na miłości. Miłość stoi u podstaw Wcielenia, życia, nauki i ofiary Chrystusa. Przez duchowość Serca Jezusa dojdziemy do największej świętości.

Miłość ta najpełniej ukazała się w Męce i w Eucharystii, z którymi kult Najświętszego Serca Jezusa posiada ścisły związek. Dlatego w objawieniach św. Małgorzaty Marii, Jezus ukazał Swoje serce wraz z symbolami Męki, podniesione na krzyżu i otoczone cierniem.

Ta niezmierna miłość skłoniła Syna Bożego do podjęcia za każdego z nas śmierci i oddania się całkowicie w sakramencie ołtarza, będącego syntezą streszczającą jego miłość.

Miłość, cel tego kultu, ma za szczególną cechę wynagrodzenie, które jest szczególnym dowodem miłości. Serce Jezusa z jednej strony jest rozpalone miłością do ludzi, z drugiej – straszliwie ranione przez ich niewdzięczność.

Sam Jezus skarżył się do św. Małgorzaty Marii, ukazując jej swoje Serce otoczone cierniową koroną: „ Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi i nie oszczędziło siebie, wyniszczając się i poświęcając, aby okazać swoją miłość. Zamiast wdzięczności większość ludzi okazuje swoją niewdzięczność przez swój brak szacunku, świętokradztwa, oziębłość i pogardę Mnie obecnemu w tym Sakramencie miłości. Tym jednak, co mnie najbardziej zasmuca, to fakt, że serca konsekrowane tak mnie traktują”.

Ponieważ kult Najświętszego Serca Jezusa jest kultem miłości, Eucharystię, sakrament miłości, można traktować jako sakrament Najświętszego Serca Jezusa. Wynika z tego, że grzechy przeciwko Eucharystii wymagają szczególnego wynagrodzenia.

Dziś, w stanie chwalebnym, Jezus nie może cierpieć. Nie jest jednak nieczuły na miłość i nienawiść ludzi. Grzech sprawia Mu wielką przykrość, podczas gdy pełna miłości wdzięczność sprawia Mu prawdziwą radość.

Podczas swojego ziemskiego życia Jezus cierpiał także za przyszłe obelgi. W swej mądrości przewidział wyraźnie każdą obrazę, zdaną Mu we wszystkich czasach i cierpiał z powodu niej. Nie ulega wątpliwości, że przewidział także nasze wynagrodzenie i doznawał z tego powodu pociechy.

Mając na uwadze naszą nędzę, przytulmy się do Najświętszego Serca Jezusa, bo gdybyśmy nawet mieli na sumieniu grzechy wszystkich potępionych, nie powinniśmy wątpić w Boże miłosierdzie. Gdybyśmy nawet byli otchłanią upodlenia, nie wyczerpiemy nigdy miłosierdzia Serca Jezusowego, bo im więcej z Niego będziemy czerpać, tym więcej będzie się pomnażać.

Prośmy Jezusa, aby ukrył nas w otchłaniach swego nieskończonego miłosierdzia, aby dał nam łaskę rzucić się w Jego ramiona jak dziecko. Jeśli będziemy ufali w miłosierdzie Serca Bożego, udzieli nam łaski przewyższającej nasze pragnienia. Wniknijmy w sekrety tego Serca, a poznamy otchłań Jego miłosierdzia. Zob. Apostolstwo Chorych”

UROCZYSTOŚĆ KRÓLOWEJ POLSKI 3 MAJA

Królowa Polski

Dziś – 3 maja -przypada uroczystość NMP Królowej Polski. To jedno z najważniejszych świąt maryjnych w naszej Ojczyźnie. Główne obchody odbywają się na Jasnej Górze, gdzie od wieków Maryja odbiera cześć jako Matka i Królowa naszego Narodu. W Roku 100. odzyskania przez Polskę Niepodległości, dzisiejszy dzień ma szczególny religijny i patriotyczny. Msze św. odbywają się w porządku niedzielnym.

Święto zostało ustanowione na prośbę biskupów polskich po odzyskaniu niepodległości po I wojnie światowej. Oficjalnie obchodzone jest od 1923 r. W 1920 r. zatwierdził je dla Kościoła w Polsce papież Benedykt XV. Po reformie liturgicznej w 1969 r. święto zostało podniesione do rangi uroczystości. Święto wyraża wiarę Narodu w szczególną opiekę Bożą, jakiej Polacy doświadczali i doświadczają za pośrednictwem Maryi. Jej kult jako Królowej Polski jest bardzo stary. Przykładem może być „Bogurodzica”, najstarsza polska pieśń religijna, która przez wieki pełniła rolę narodowego hymnu.

W czasie najazdu szwedzkiego, 1 kwietnia 1656 r. w katedrze lwowskiej, przed cudownym wizerunkiem Matki Bożej Łaskawej król Jan Kazimierz złożył uroczyste Śluby, w których m.in. zobowiązywał się szerzyć cześć Maryi, wystarać się u papieża o pozwolenie na obchodzenie Jej święta jako Królowej Korony Polskiej, a także zająć się losem chłopów. Temu uroczystemu wydarzeniu towarzyszyło odśpiewanie litanii do Najświętszej Panny. Nuncjusz apostolski dodał do tej modlitwy wezwanie „Królowo Korony Polskiej, módl się za nami”, które zgromadzeni biskupi i senatorowie trzykrotnie powtórzyli.

Szczególne związanie kultu Maryi, Królowej Korony Polskiej, z Jasną Górą nastąpiło 8 września 1717 r., kiedy to dokonano koronacji jasnogórskiego obrazu, co uznano za koronację Maryi na Królową Polski.

Wezwanie „Królowo Polski” zostało na stałe wpisane do litanii loretańskiej w 1908 r., kiedy zezwolił na to papież Pius X.

W 300. rocznicę królewskich ślubów, nową ich wersję opracował przebywający wówczas w miejscu internowania Prymas Polski kard. Stefan Wyszyński.

Jasnogórskie Śluby Narodu – po uwolnieniu Prymasa – złożył uroczyście na Jasnej Górze Episkopat Polski 26 sierpnia 1956 r. w uroczystość Matki Boskiej Częstochowskiej w obecności miliona wiernych. 10 lat później, 3 maja 1966 r. tam właśnie odbyły się centralne uroczystości milenijne chrztu Polski. Dokonano wówczas aktu zawierzenia Matce Bożej i powierzenia narodu polskiego Jej opiece na kolejne 1000 lat.

UROCZYSTOŚĆ I KOMUNII ŚWIĘTEJ 6 V 2018 r.

KOMUNIA ŚW.

„Jam jest chleb życia.  8 Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli. To jest chleb, który z nieba zstępuje: kto go spożywa, nie umrze. Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata». z Ewangelii św. Jana roz. 6

W przyszłą niedzielę 6 maja 2018 r. odbędzie się w naszej parafii uroczystość I Komunii św. dla dzieci z PSP Nr 5 o godz. 9.30 i PSP Nr 34 o godz. 11.30. Dlatego Msze św. dla parafian o godz. 10.00 i 11.30 odbędą się w kościele dolnym.

Wiele rodzin będzie przeżywać I Komunię św. swojego dziecka. Zwróćmy uwagę, aby ten dzień przeżyć duchowo, przygotowując się do niego przez spowiedź św. Jest to duże przeżycie, dlatego niech Jezus będzie na pierwszym miejscu. Również skromny prezent powinien mieć charakter religijny, w jakiś sposób przypominający to niezwykłe wydarzenie.

Spowiedź dzieci i rodziców oraz gości w sobotę 5 maja od godz. 9.00 – 10.15

TYDZIEŃ BIBLIJNY – DRUGIE NARODOWE CZYTANIE PISMA ŚW.

Tydzień Biblijny

Od 15 – 21 kwietnia 2018 roku przeżywamy Tydzień Biblijny. W tym roku czytamy i  studiujemy List św. Pawła do Rzymian. Zachęcamy również do przeczytania:

PORADNIKI NA RÓŻNĄ OKAZJĘ

Są jednymi z najczęściej kupowanych i czytanych książek. Zdrowia, wychowania, przedsiębiorcy, rysunku, szczęścia. Jak być atrakcyjnym, jak znaleźć męża/żonę czy przyjaciół, jak urządzić mieszkanie czy ogród, jak nauczyć się rysować. Poradniki na wszystkie okazje. A czy… Biblia może być poradnikiem? Odpowiedzieć na nasze pytania, wątpliwości?

Moja pierwsza Biblia – dostałem ją od księdza pochodzącego z mojej parafii. Mała, na cienkim papierze. W czasach, gdy o książki było trudno. Zawsze miałem kontakt ze Słowem Bożym. Słuchając go w czasie Mszy św., gdzie mnie prowadzili rodzice, czytając je jako lektor. Ale prawdziwa przygoda zaczęła się dopiero w seminarium. Czytałem, studiowałem, medytowałem i, czego pewnie niektórzy nie pochwalą, podkreślałem istotne dla mnie fragmenty w mojej kolejnej Biblii. Na pierwsze święcenia – diakonatu – poprosiłem Boga o szczególne doświadczenie – poruszenia serca, gdy będę czytał Ewangelię. I tak się stało. I trwa do dziś.

Słowo ma moc

Słowo przemawia i porusza. Ma moc. To słowo Boga, ale i nasze ludzkie, bo przecież na Jego obraz zostaliśmy stworzeni. Dzisiaj brakuje dobrych, pięknych słów. Tęsknimy czasem za nimi. A Bóg ciągle mówi. Wielu z nas chętnie ogląda seriale, „zaglądając” w życie innych ludzi. Ile pięknych i mądrych historii jest w Piśmie Świętym: pełna nadziei Rut, martwiący się o zdrowie swojego ojca Tobiasz, grzeszny św. Dawid, waleczny Jozue, szukający sensu Hiob. Ile też w Biblii dobrych słów: „Przenikasz i znasz mnie, Panie, Ty wiesz kiedy siedzę i wstaję”, „jak cudownie mnie stworzyłeś” (Psalm 139); „Tęskni moje ciało za Tobą jak ziemia zeschła i pragnąca wody” (Psalm 63), „Jestem bowiem świadom zamiarów, jakie zamyślam co do was, zamiarów pełnych pokoju, a nie zguby, aby zapewnić wam przyszłość, jakiej oczekujecie” (prorok Jeremiasz 29, 11).

Zrozumieć

Czytaj więc! Jak? Trudne to… Tak, to prawda. Bo napisane w innej kulturze, w innej części świata. Ale przecież Bóg Ojciec chce, by Jego dzieci rozumiały to, co do nich mówi. Dlatego daje nam swojego Ducha Świętego i daje nam ludzi, którzy we wspólnocie Kościoła przybliżają nam Słowo. Dobrze jest prosić Ducha Świętego o zrozumienie sensu, ale i dobrze jest czytać komentarze do Pisma – czy to w formie papierowej, czy to na stronach internetowych (np. www.mateusz.plwww.niezbednik.niedziela.pl). Bo ważne jest rozumieć to, co się czyta. Sam tam też zaglądam.

REKLAMA

Na osobności

Choć to dopiero początek drogi. Kolejny etap to przejście od rozumu do serca. W modlitwie. Pozwolenie, by Jezus mówił. Zatrzymanie się. Wsłuchiwanie. Najważniejsze rzeczy mówi się bliskiej osobie na osobności. Czasem wyobrażam sobie, jak Jezus rozmawiał z Apostołami wieczorem przy ognisku. Tak samo mogę robić i ja. Choć ogniska nie zapalam, to staram się pomyśleć rozpoczynając modlitwę, że jestem przed Nim, że On mnie słucha, że On chce do mnie mówić. Potem czytam fragment Pisma Świętego, a później włączam wyobraźnię – wielki dar Boga. Pomaga mi ona zobaczyć wydarzenia z Ewangelii, ale i zauważyć moje odczucia, przez które Bóg też chce mówić. I słucham, a On mówi. Czasem przez jakąś myśl, czasem przez jakiś obraz. Tu z pomocą przychodzą opracowane rozważania/medytacje. Wspomnę ks. Krzysztofa Wonsa SDS: „Modlitwa Ewangelią na każdy dzień”. Też z nich korzystam. Podprowadzają mnie, pomagają wsłuchiwać się w istotę słowa.

Droga do spotkania

Czasem słowo jest jak miód (prorok Ezechiel 3, 3) – słodkie. Czasem jak młot kruszący skałę serca (prorok Jeremiasz 23, 29). Daje pociechę, ale i napomina, jak choćby ostatnio, mówiąc mi o przebaczeniu. Dzisiaj modne są poradniki na różne okazje życia. Czy Słowo Boże to też poradnik? Myślę, że też tak. Można korzystać z wyszukiwarki na stronie biblia.deon.pl i wpisać słowo, które opisuje mój stan ducha. Można modlić się psalmami ze strony brewiarz.pl . W Psalmach są wszystkie doświadczenia człowieka. Można skorzystać z rekolekcji biblijnych czy to u jezuitów, czy salwatorianów, czy prowadzonych przez nasze stowarzyszenie uBIBLIJNIEni.pl (www.ubiblijnieni.pl). Możliwości jest wiele. Ale ważne jest, że Słowo jest to droga do niesamowitego spotkania z Bogiem. Spotkania, które daje doświadczenie, że Bóg jest.

***

Przeżywamy w tym roku 10. już Tydzień Biblijny pod hasłem „Weźmijcie Ducha Świętego” (J 20, 22). On jest darem od zmartwychwstałego Jezusa. Chciałbym dopowiedzieć: „Weźmijcie i Jego Słowo”. Do ręki, do serca, do siebie.

Ks. dr Andrzej Maciejewski, wykładowca Pisma Świętego, katecheta, wiceprzewodniczący Katolickiego Stowarzyszenia uBIBLIJNIEni.pl

Pobrano z Niedziela Ogólnopolska 15/2018, str. 52

PROGRAM TRIDUUM PASCHALNEGO 2018 R. – KOŚCIÓŁ PRZY UL. MIŁEJ

Triduum_Paschalne

PROGRAM TRIDUUM PASCHALNEGO

KOŚCIÓŁ MATKI BOŻEJ MIŁOSIERDZIA W RADOMIU UL. MIŁA

Wielki Czwartek

Rozpoczęcie Triduum Pachalnego – Dzień ustanowienia Najświętszego Sakramentu – Eucharystii i Kapłaństwa

  • 17.15 – modlitwa różańcowa Margaretek oraz młodzieży w intencji kapłanów
    oraz o nowe powołania kapłańskie, zakonne i misyjne.
  • Okazja do spowiedzi od godz. 17.00-17.50.
  • 18.00Mszą Świętą Wieczerzy Pańskiej i przeniesienie Najśw. Sakramentu do ołtarza adoracji, zwanego Ciemnicą”
  • 19.00 – I część Gorzkich Żali

Kościół będzie otwarty od godz. 16.30 do 20.00

Wielki Piątek

Dzień śmierci Chrystusa. Obowiązuje nas post ścisły

Adoracja Chrystusa obecnego w Eucharystii przy Ciemnicy, a od godz. 19.30 przy Bożym Grobie

  • O godz. 10.00 II część Gorzkich Żali
  • O godz. 15.00 – Droga Krzyżowa w Godzinie Miłosierdzia i rozpoczęcie nowenny przed Świętem Bożego Miłosierdzia, która będzie codziennie przez 9 dni, o godz. 15.00
  • O godz. 17.30 – odczytanie Testamentu Jezusa – nabożeństwo Męki Pańskiej „Siedem słów Chrystusa z krzyża”. Okazja do spowiedzi od godz. 17.00 – 17.50
  • O godz. 18.00 – Wielkopiątkowa Liturgia Męki Pańskiej.
  • Na zakończenie liturgii Najświętszy Sakrament zostanie przeniesiony do Bożego Grobu
    i rozpocznie się adoracja chóru
  • O godz. 21.00 – III część Gorzkich Żali i adoracja rodzin
  • O godz. 22.00 – adoracja młodzieży

Kościół będzie otwarty od godz. 7.00 do 24.00

Wielka Sobota

Wigilia Świąt Paschalnych – Zalecana jest w tym dniu wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych

Adoracja Chrystusa złożonego w Bożym Grobie

  • Błogosławieństwo wody o godz. 8.00
  • Błogosławieństwo pokarmów od godz. 8.00 – 14.00 (co 15 minut). Spowiedź od godz. 8.00 – do 13.00
  • 15.00 – Nowenna przed świętem Bożego Miłosierdzia
  • 18.00 ceremonie Wigilii Paschalnej Wielkiej Soboty

Kościół będzie otwarty od godz. 7.00 – 20.00

 NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO

Godz. 6.00 Rezurekcja z procesją – trzy razy wokół kościoła, na pamiątkę trzech dni spoczywania Jezusa w grobie. Nie ma Mszy św. o godz. 7.00.

Godz. 17.30 – Nowenna do Bożego Miłosierdzia i Nieszpory kończące Triduum Paschalne.

ZAPROSZENIE DO MODLITWY I POSTU 23 II 2018 R.

POST

Ojciec Święty Franciszek podczas modlitwy Anioł Pański w niedzielę, 4 lutego br. w obliczu rozmaitych sytuacji konfliktów, wojen i kataklizmów, jakie dzieją się w rożnych zakątkach świata, wzywa nas wierzących i ludzi dobrej woli do podjęcia modlitwy i postu w intencji pokoju. Z woli Ojca Świętego dzień 23 lutego br. został ustanowiony, jako specjalny Dzień modlitwy i postu w intencji pokoju na świecie. W sposób szczególny owoce naszej modlitwy i postu ofiarujemy w intencji ludności Demokratycznej Republiki Konga i Południowego Sudanu.

„Ojciec Niebieski zawsze wysłuchuje swoich dzieci, kiedy wznoszą̨ do Niego okrzyk w bólu i strapieniu << leczy złamanych na duchu i przewiązuje ich rany >> (Ps 147, 3). Zwracam się z gorącym apelem, abyśmy usłyszeli to wołanie w naszym sumieniu, przed Bogiem, i zapytali samych siebie: << Co mogę̨ zrobić́ dla pokoju? >>. Z pewnością̨ możemy się̨ modlić́, ale nie tylko. Każdy z nas, sam, może powiedzieć́ stanowcze << nie >> dla przemocy. Przecież̇ zwycięstwa uzyskane przemocą̨ są̨ zwycięstwami fałszywymi; przecież̇ pracując na rzecz pokoju, czynię dobro każdemu!” (Papież Franciszek, Modlitwa Anioł Pański, 4 lutego 2018 r).

Odpowiadając na ten apel Ojca Świętego Franciszka zachęcam i zapraszam, abyśmy jako jedna wspólnota Kościoła w piątek, 23 lutego 2018 r. podjęli modlitwę̨ i post w intencji pokoju w Demokratycznej Republice Konga i w Południowym Sudanie.

Jednocześnie zapraszam do zapoznania się z tegorocznym Orędziem Papieża Franciszka na Wielki Post, które jest piękną̨ wielkopostną katechezą.

d1408150865
ORĘDZIE NA WIELKI POST 2017

Słowo jest darem. Druga osoba jest darem

Drodzy Bracia i Siostry!

Wielki Post to nowy początek, to droga prowadząca do bezpiecznego celu: Paschy Zmartwychwstania, zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią. Okres ten zawsze kieruje ku nam stanowczą zachętę do nawrócenia: chrześcijanin jest wezwany, by powrócił do Boga „całym swym sercem” (Jl 2,12), aby nie zadowalał się życiem przeciętnym, ale wzrastał w przyjaźni z Panem. Jezus jest wiernym przyjacielem, który nas nigdy nie opuszcza, bo nawet kiedy grzeszymy, czeka cierpliwie na nasz powrót do Niego, a wraz z tym oczekiwaniem, ukazuje swoje pragnienie przebaczenia (por. Homilia podczas Mszy św., 8 stycznia 2016).

Wielki Post jest czasem sprzyjającym zintensyfikowaniu życia duchowego poprzez święte środki, jakie oferuje nam Kościół: post, modlitwę i jałmużnę. U podstaw wszystkiego jest Słowo Boże, do którego słuchania i bardziej pilnego rozważania jesteśmy w tym okresie zachęcani. Chciałbym zwłaszcza zatrzymać się tutaj nad przypowieścią o bogaczu i Łazarzu (por. Łk 16,19-31). Pozwólmy się zainspirować tą tak znamienną kartą, która daje nam klucz do zrozumienia, jak działać, aby osiągnąć prawdziwe szczęście i życie wieczne, zachęcając nas do szczerego nawrócenia.

  1. Druga osoba jest darem

Przypowieść rozpoczyna się od przedstawienia dwóch głównych bohaterów, ale to człowiek ubogi jest opisany bardziej szczegółowo: jest on w stanie rozpaczliwym i nie ma siły, aby się podnieść, leży u bramy bogacza i je okruszyny, które spadają z jego stołu, całe jego ciało jest pokryte ranami a psy przychodzą je lizać (por. ww. 20-21). Obraz jest więc ponury, a człowiek jest powalony na obie łopatki i poniżony.

Scena okazuje się jeszcze bardziej dramatyczna, jeśli weźmiemy pod uwagę, że ubogi nazywa się Łazarz: jest to imię pełne obietnic, które dosłownie oznacza „Bóg pomaga”. Zatem nie jest to osoba anonimowa, ma wyraźnie określone rysy i ukazuje się jako człowiek, z którym należy łączyć jakąś historię osobistą. Chociaż dla bogacza jest on jakby niewidoczny, dla nas staje się znany i niemal bliski, staje się obliczem; a jako takie – darem, bezcennym bogactwem, istotą chcianą, kochaną, zapamiętaną przez Boga, nawet jeżeli jej konkretna kondycja jest sytuacją odrzucenia przez ludzi (por. Homilia na Mszy św., 8 stycznia 2016).

Łazarz uczy nas, że druga osoba jest darem. Właściwa relacja z ludźmi polega na uznaniu z wdzięcznością ich wartości. Również ubogi przy bramie bogacza nie jest irytującą przeszkodą, ale wezwaniem do pokuty i przemiany swojego życia. Pierwszą zachętą jaką kieruje ta przypowieść jest wezwanie do otwarcia drzwi naszego serca na drugą osobę, ponieważ każdy człowiek jest darem, czy jest to ktoś nam bliski, czy też obcy biedak. Wielki Post jest czasem sprzyjającym otwarciu drzwi każdemu potrzebującemu i rozpoznaniu w nim, czy też w niej, oblicza Chrystusa. Każdy z nas spotyka ich na swojej drodze. Każde życie, które napotykamy, jest darem i zasługuje na akceptację, szacunek, miłość. Słowo Boże pomaga nam otworzyć nasze oczy, aby przyjąć życie i je umiłować, zwłaszcza gdy jest słabe. By jednak móc to uczynić, trzeba potraktować poważnie także to, co Ewangelia mówi nam o bogaczu.

  1. Grzech nas zaślepia 

Przypowieść bezlitośnie podkreśla sprzeczności, w których znajduje się bogacz (por. w. 19). Człowiek ten, w przeciwieństwie do ubogiego Łazarza nie ma imienia, jest określony jedynie jako „bogacz”. Jego bogactwo przejawia się w noszonych ubraniach, przesadnym luksusie. Purpura była rzeczywiście bardzo ceniona, bardziej niż srebro i złoto, i dlatego była zastrzeżona dla bogów (por. Jer 10,9) i królów (por. Sdz 8,26). Bisior był specjalnym rodzajem tkaniny, która sprawiała, że ubiór nabierał niemal sakralnego charakteru. Zatem bogactwo tego człowieka było przesadne, również dlatego, że okazywane było codziennie, rutynowo: „dzień w dzień świetnie się bawił” (w. 19). Dostrzega się w nim dramatycznie zepsucie grzechu, które dokonuje się w trzech następujących po sobie etapach: umiłowanie pieniędzy, próżność i pycha (por. Homilia podczas Mszy św., 20 września 2013).

Apostoł Paweł powiedział, że „korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy” (1 Tm 6,10). Jest ona głównym powodem korupcji i źródłem zawiści, konfliktów i podejrzeń. Może dojść do tego, że pieniądz może nad nami zapanować tak bardzo, iż stanie się tyrańskim bożkiem (por. Adhort, ap. Evangelii gaudium, 55). Zamiast być narzędziem, które nam służy, by czynić dobro i realizować solidarność z innymi, pieniądz może podporządkować nas i cały świat egoistycznej logice, która nie pozostawia miejsca dla miłości i stanowi przeszkodę dla pokoju.

Przypowieść ukazuje nam ponadto, że chciwość bogacza czyni go próżnym. Jego osobowość spełnia się w pozorach, w pokazywaniu innym, na co może sobie pozwolić. Pozory jednak maskują wewnętrzną pustkę. Jego życie jest uwięzione w zewnętrzności, najbardziej powierzchownym i ulotnym wymiarze egzystencji (por. tamże, 62).

 

Najniższym szczeblem tego upadku moralnego jest pycha. Bogacz ubiera się jak by był królem, udaje zachowanie Boga, zapominając, że jest po prostu śmiertelnikiem. Dla człowieka zdemoralizowanego umiłowaniem bogactwa nie ma nic oprócz własnego „ja”, i dlatego jego spojrzenie nie dostrzega otaczających go osób. Owocem przywiązania do pieniędzy jest zatem pewien rodzaj ślepoty: bogacz nie widzi głodnego biedaka, poranionego i leżącego w swym upokorzeniu.

Patrząc na tę osobę możemy zrozumieć, dlaczego Ewangelia tak wyraźnie potępia miłość pieniędzy: „Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego będzie miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie” (Mt 6,24).

  1. Słowo jest darem

Ewangelia o bogaczu i ubogim Łazarzu pomaga nam dobrze przygotować się na zbliżające się Święta Paschalne. Liturgia Środy Popielcowej zaprasza nas do przeżycia doświadczenia podobnego, do tego, jakie w sposób bardzo dramatyczny było udziałem bogacza. Kapłan, nakładając popiół na głowę, powtarza słowa: „Pamiętaj, że prochem jesteś i w proch się obrócisz”. Rzeczywiście zarówno bogacz jak i ubogi umierają, a zasadnicza część przypowieści ma miejsce w zaświatach. Obie postacie nagle odkrywają, że „nic nie przynieśliśmy na ten świat; nic też nie możemy [z niego] wynieść” (1 Tm 6,7).

Również nasze spojrzenie otwiera się na zaświaty, gdzie bogacz prowadzi długi dialog z Abrahamem, którego nazywa „Ojcem” (Łk 16,24.27), wykazując, że należy do ludu Bożego. Ten szczegół czyni jego życie jeszcze bardziej niespójnym, ponieważ do tej pory nic nie powiedziano na temat jego relacji z Bogiem. W istocie w jego życiu nie było miejsca dla Boga, bo jego jedynym bogiem był on sam.

Dopiero pośród udręk zaświatów bogacz rozpoznał Łazarza i chciałby, aby biedak ulżył jego cierpieniom przez odrobinę wody. Gesty, o które prosi Łazarza są podobne do tych, których bogacz sam mógł dokonać, ale których nigdy nie dopełnił. Abraham jednak wyjaśnia jemu: „za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz” (w. 25). W zaświatach zostaje przywrócona pewna sprawiedliwość i cierpienia życiowe są równoważone przez dobro.

Przypowieść idzie dalej i tak przedstawia przesłanie dla wszystkich chrześcijan. Bogacz bowiem, który ma braci jeszcze żyjących, prosi Abrahama, aby posłał do nich Łazarza, aby ich przestrzec. Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków; niechże ich słuchają” (w. 29). A wobec sprzeciwów bogacza dodał: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą” (w. 31).

W ten sposób ukazuje się prawdziwy problem bogacza: źródłem jego nieszczęść jest nie słuchanie Słowa Bożego. To go doprowadziło do tego, że już nie kochał Boga, a zatem gardził innymi. Słowo Boże jest żywą siłą, zdolną do wzbudzenia nawrócenia ludzkiego serca i do ponownego ukierunkowania człowieka ku Bogu. Konsekwencją zamknięcia serca na dar przemawiającego Boga jest zamknięcie serca na dar brata.

Drodzy bracia i siostry, Wielki Post jest czasem sprzyjającym odnowieniu siebie w spotkaniu z Chrystusem żyjącym w Jego Słowie, w sakramentach i w bliźnim. Pan – który podczas czterdziestu dni spędzonych na pustyni zwyciężył podstępy kusiciela – wskazuje nam drogę, którą trzeba pójść. Niech Duch Święty prowadzi nas do podjęcia prawdziwej pielgrzymki nawrócenia, by odkryć na nowo dar Słowa Bożego, by zostać oczyszczonymi z grzechu, który nas zaślepia i służyć Chrystusowi obecnemu w braciach potrzebujących. Zachęcam wszystkich wiernych do wyrażenia tej duchowej odnowy poprzez uczestnictwo w Kampaniach Wielkopostnych, promowanych przez wiele organizacji kościelnych, w różnych częściach świata, aby rozwijać kulturę spotkania w jednej rodzinie ludzkiej. Módlmy się za siebie nawzajem, abyśmy uczestnicząc w zwycięstwie Chrystusa umieli otworzyć nasze drzwi dla osób słabych i ubogich. Wówczas będziemy mogli w pełni żyć i świadczyć o radości paschalnej.

W Watykanie, 18 października 2016 r., w Święto św. Łukasza Ewangelisty

PROGRAM REKOLEKCJI SZKOLNYCH WIELKOPOSTNYCH DLA DZIECI

misje-2

JESTEŚMY NAPEŁNIENI DUCHEM ŚWIĘTYM”
Program Rekolekcji Szkolnych Wielkopostnych
dla uczniów szkół podstawowych PSP NR 5 i 34 w Radomiu
PARAFIA MATKI BOŻEJ MIŁOSIERDZIA
PRZY UL. MIŁEJ 
W DNIACH 14-16 LUTEGO 2018 r.

Środa popielcowa 14 LUTEGO
„Duch Święty jednoczy nas.”
830  – Msza Święta dla klas 4-7
(ceremonia posypania głów popiołem)
1130 – Msza Święta dla klas 0-3
(ceremonia posypania głów popiołem)
1600 – Nabożeństwo Eucharystyczne dla wszystkich klas – JESTEM” 

czwartek 15 LUTEGO
„Duch Święty duszą Kościoła ” 
830  – Liturgia Słowa Bożego dla klas 4-7
1000 – Liturgia Słowa Bożego dla klas 0-3
1600 – Nabożeństwo Pokutne i Spowiedź dla klas 4-7

Piątek 16 LUTEGO
„Duch Święty uświęca nas” – Św. Stanisław Kostka
845  – Śpiew i przygotowanie do Mszy Świętej
900 – Msza Święta dla wszystkich klas
1600 – Droga Krzyżowa dla wszystkich klas

  ZAPRASZAMY